حدیث دربارهپيامبران

الإمام عليّ عليه السلامـ في ذِكرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آلهـ: اِختارَهُ مِن شَجَرَةِ الأَنبِياءِ، ومِشكاةِ الضِّياءِ، وذُؤابَةِ ۱ العَلياءِ، وسُرَّةِ البَطحاءِ، ومَصابيحِ الظُّلمَةِ، ويَنابيعِ الحِكمَةِ ۲.

امام على عليه السلامـ در ذكر پيامبر صلى الله عليه و آلهـ: وى را از ميان سلسله پيامبران و چراغ فروزان و ستيغ والا و دل سرزمين بطحاء و چراغهايى در دل تاريكى و چشمه هاى حكمت برگزيد.

۱.الذؤابة: من كلّ شيء: أعلاه، ومنه ذؤابه العرش وذؤابه الجبل. ثمّ استُعير للعزّ والشرف (مجمع البحرين: 1/628).

۲.نهج البلاغة: الخطبة 108.

کلیدواژه‌ها زهد به دنیا نمونه های زهد پیامبران

احادیث دیگر این موضوع

امام باقر عليه السلام:حضرت زكريّا درگذشت و پسرش يحيى كتاب و حكمت را از او به ارث برد؛ در حالى كه پسربچه اى كوچك بود. آيا سخن خداى متعال را نمى شنوى كه مى فرمايد: «اى يحيى! كتاب را با استوارى بگير و او را در خردسالى حكمت داديم» .

على بن اسباط:امام جواد عليه السلام را ديدم در حالى كه به سوى من بيرون مى آمد و من به سر و پاهايش مى نگريستم، تا قامت حضرت را براى همراهانم در مصر توصيف كنم. همين گونه بودم تا ايشان نشست و فرمود: اى على! خداوند در امر امامت همان گونه احتجاج مى كند كه در امر رسالت احتجاج كرده است و فرموده است: «و او را در خردسالى حكمت داديم» ، «و چون به كمال بلوغش رسيد» ، «و به چهل سالگى رسيد» ، پس مى شود كه حكمت داده شود و او كودك باشد و مى شود كه بدو حكمت داده شود و چهل ساله باشد.

على بن اسباط:وارد مدينه شدم، در حالى كه روانه مصر بودم، بر امام جواد عليه السلاموارد گشتم و او در آن هنگام پنج ساله بود. به دقت به او مى نگريستم تا براى دوستانم در مصر توصيف كنم. حضرت به من نگاه كرد و فرمود: اى علىّ! خداوند همان كه در نبوّت مى كند، در امامت هم انجام مى دهد. خداوند مى فرمايد: «و چون به كمال بلوغ و رشد رسيد، بدو حكمت و دانش داديم» و مى فرمايد: «و در كودكى به او حكمت داديم» ؛ پس مى شود كه حكمت به چهل ساله داده شود و مى شود كه به كودك عطا شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پسربچگان به يحيى بن زكريّا گفتند: بيا برويم بازى كنيم. يحيى فرمود: براى بازى آفريده نشده ايم، برويم نماز بخوانيم. اين همان گفته خداوند است: «و بدو در خردسالى حكمت داديم» .

امام صادق عليه السلام:داود پيامبر از سليمان عليهماالسلامپرسش كرد و مى خواست بداند در حكمت به كجا رسيده است. گفت: پسركم! از خنكترين چيزها آگاهم كن، گفت: گذشت خدا از مردم و گذشت مردم از همديگر كه هيچ چيز از آن خنكتر نيست. پرسيد: شيرينترين چيز چيست؟ گفت: محبّت كه روح الهى در ميان بندگانش است، تا آنجا كه اسب هم سم خود را از روى كرّه اش بر مى دارد. داود از پاسخ سليمان عليهماالسلامخوشحال شد.