حدیث دربارهادعاى دانش
الإمام عليّ عليه السلامـ في كِتابِهِ لِلحَسَنِ عليه السلامـ: قَرَعتُكَ بِأَنواعِ الجَهالاتِ لِئَلاّ تَعُدَّ نَفسَكَ عالِمًا، فَإِن وَرَدَ عَلَيكَ شَيءٌ تَعرِفُهُ أكبَرتَ ذلِكَ، فَإِنَّ العالِمَ مَن عَرَفَ أنَّ ما يَعلَمُ فيما لا يَعلَمُ قَليلٌ، فَعَدَّ نَفسَهُ بِذلِكَ جاهِلاً فَازدادَ بِما عَرَفَ مِن ذلِكَ في طَلَبِ العِلمِ اجتِهادًا، فَما يَزالُ لِلعِلمِ طالِبًا وفيهِ راغِبًا ولَهُ مُستَفيدًا، ولِأَهلِهِ خاشِعًا مُهتَمًّا، ولِلصَّمتِ لازِمًا، ولِلخَطَأَ حاذِرًا ومِنهُ مُستَحيِيًا، وإن وَرَدَ عَلَيهِ ما لا يَعرِفُ لَم يُنكِر ذلِكَ لِما قَرَّرَ بِهِ نَفسَهُ مِنَ الجَهالَةِ ۱.
امام على عليه السلامـ در نامه اش به امام حسن عليه السلامـ: من تو را به نادانيهاى گوناگونت كوبيدم، تا خود را دانا مپندارى و اگر چيزى به تو رسيد كه آن را شناختى، آن را بزرگ مشمارى؛ زيرا دانا كسى است كه دريابد آنچه مى داند در برابر آنچه نمى داند اندك است و بدين سبب خود را نادان بشمارد و به مدد اين دريافت، بر كوشش خود در جستجوى دانش بيفزايد و همواره جويا و شيفته دانش باشد و از آن بهره گيرد و در برابر دانشمندان، فروتن و دل سپرده و پيوسته خاموش، و از خطا، پرهيزگار و شرمگين باشد و اگر چيزى بر او درآمد كه نمى شناسد، آن را انكار نكند؛ چه به نادانى خويش اقرار دارد.
۱.تحف العقول: 73، وراجع العلم: ما ينبغي للعالم: قول «لا أدري» إذا سُئل عمّا لا يعلم.