حدیث دربارهاعتراف به نادانى

عنه عليه السلام:إنَّ الدُّنيا لَم تَكُن لِتَستَقِرَّ إلاّ عَلى ما جَعَلَهَا اللّهُ عَلَيهِ مِنَ النَّعماءِ، والاِبتِلاءِ، والجَزاءِ فِي المَعادِ، أو ما شاءَ مِمّا لا تَعلَمُ، فَإِن أشكَلَ عَلَيكَ شَيءٌ مِن ذلِكَ فَاحمِلهُ عَلى جَهالَتِكَ، فَإِنَّكَ أوَّلُ ما خُلِقتَ بِهِ جاهِلاً ثُمَّ عُلِّمتَ. وما أكثَرَ ما تَجهَلُ مِنَ الأَمرِ [الاُمورِ]ويَتَحَيَّرُ فيهِ رَأيُكَ! ويَضِلُّ فيهِ بَصَرُكَ ثُمَّ تُبصِرُهُ بَعدَ ذلِكَ! ۱
امام على عليه السلام:دنيا جز با نعمتها و امتحانها و كيفرهاى اخروى كه خداوند نهاده است يا چيزهاى ديگرى كه نمى دانى، پايدار نماند. اگر چيزى از اينها بر تو دشوار آمد، آن را بر ندانستن خود حمل كن كه تو در آغاز نادان آفريده شدى و سپس آموخته شدى و بسى چيزها كه نمى دانى و نظرت در آن سرگردان مى ماند و ديده ات گمراه مى گردد و سپس بينا مى گردى.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 31.

احادیث دیگر این موضوع

۲