حدیث دربارهدانشمندان در روز قيامت

الإمام عليّ عليه السلام:إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ جَمَعَ اللّهُ العُلَماءَ فَيَقولُ لَهُم: عِبادي، إنّي اُريدُ بِكُمُ الخَيرَ الكَثيرَ بَعدَما أنتُم تَحمِلونَ الشِّدَّةَ مِن قِبَلي وكَرامَتي وتَعبُدُنِي النّاسُ بِكُم، فَأَبشِروا فَإِنَّكُم أحِبّائي وأفضَلُ خَلقي بَعدَ أنبِيائي، فَأَبشِروا فَإِنّي قَد غَفَرتُ لَكُم ذُنوبَكُم وقَبِلتُ أعمالَكُم، ولَكُم فِي النّاسِ شَفاعَةٌ مِثلُ شَفاعَةِ أنبِيائي، وإنّي مِنكُم راضٍ ولا أهتِكُ سُتورَكُم ولا أفضَحُكُم في هذَا الجَمعِ ۱.
امام على عليه السلام:هنگامى كه روز قيامت در رسد، خداوند دانشمندان را گرد مى آورد و به آنان مى گويد: بندگان من پس از آنكه سختيهايى را به جهت من و بزرگداشتم تحمّل كرديد و مردم به وسيله شما عبادت كردند، برايتان خير فراوان را مى خواهم، پس شما را مژده باد كه شما دوستان من و برترين آفريدگانم پس از پيامبران هستيد. شما را مژده باد كه من گناهانتان را آمرزيدم و اعمالتان را پذيرفتم و براى شما در ميان مردم شفاعتى چون شفاعت پيامبران است و من از شما خشنودم و پرده درى نمى كنم و شما را در ميان اين جمع رسوا نمى سازم.
۱.إرشاد القلوب: 166.

احادیث دیگر این موضوع

۶
امام على عليه السلام:زنى به حضور صديقه كبرا، فاطمه زهرا عليهاالسلامرسيد و گفت: مادرى ناتوان دارم كه در نمازش ابهام دارد و مرا به سوى شما فرستاده تا از آن بپرسم. حضرت فاطمه عليهاالسلام به آن پاسخ داد و زن پرسش دوم را پرسيد، سپس سومى و چهارمى و تا ده پرسش پرسيد و حضرت همه را پاسخ داد. زن از فراوانى پرسشها خجالت كشيد و گفت: اى دختر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله! ديگر مزاحم نمى شوم. فاطمه عليهاالسلام گفت: هرچه مى خواهى بپرس. آيا اگر كسى را براى بالا بردن بارى سنگين اجير كنند و به او هزار دينار مزد دهند، بر او سنگين مى آيد؟ گفت: نه. حضرت فرمود: من براى هر پرسشى انبوهى از مرواريد، بيشتر از ميان آسمان و زمين، پاداش گرفتم، پس سزاوارتر است كه بر من گران نيايد. از پدرم شنيدم كه مى فرمود: دانشمندان پيرو ما محشور مى شوند؛ در حالى كه بر آنها خلعتهاى كريمانه اى به اندازه فراوانى دانش و جديّتشان در راهنمايى بندگان خدا فرو پوشانند، تا آنجا كه بر برخى از آنها هزار هزار خلعت نور بپوشانند. سپس منادى پروردگارمان عز و جل ندا در مى دهد: اى سرپرستان يتيمان خاندان محمّد! اى كسانى كه هنگام جدايى از پدرانشان كه همان پيشوايان آنها بودند! دست آنان را گرفتيد. اينان شاگردان شمايند و يتيمانى كه سرپرستى اشان كرديد و جانى تازه در آنها دميديد، پس بر آنها خلعت بپوشانيد؛ همان گونه كه در دنيا خلعت دانش را بر آنها پوشانديد، پس بر هريك از آن يتيمان، به اندازه دانشى كه از آنها فرا گرفته اند خلعت مى پوشانند؛ تا آنجا كه بر برخى از آنها، صدهزار خلعت پوشانده مى شود و همين گونه اين يتيمان بر هركس كه از آنها آموخته، خلعت مى پوشانند. سپس خداوند متعال مى گويد: دوباره به اين دانشمندان سرپرست يتيمان خلعت دهيد، تا خلعتشان را كامل و دوچندان گردانيد، پس به اندازه پيشين دوباره به آنها خلعت مى دهند و همينطور به اندازه منزلت هركس، خلعتش را دوچندان مى كنند. فاطمه عليهاالسلام گفت: اى كنيز خدا! يك نخ اين خلعتها، هزار هزار بار از آنچه خورشيد بر آن تابيده است، برتر مى باشد و اين فضيلتى نيست؛ زيرا مشوب به تيرگى و كدورت است.