حدیث دربارهمرگشان ، شكافى در دين است

الإمام زين العابدين عليه السلامـ في قَولِ اللّهِ تَعالى «أ وَ لَم يَرَوا أنّا نَأتِي الأَرضَ نَنقُصُها مِن أطرافِها ۱» ـ: وهُوَ ذَهابُ العُلَماءِ ۲.

امام سجّاد عليه السلامـ درباره گفته خداى متعالـ: «آيا نديده اند كه ما به زمين مى آييم و از كرانه هاى آن مى كاهيم» ، فرمود: منظور از دست رفتن دانشمندان است.

۱.الرعد: 41.

۲.الكافي: 1 / 38 / 6 عن جابر، الفقيه: 1 / 186 / 560 عن الإمام الصادق عليه السلام وفيه «فقد» بدل «ذهاب»؛ الدرّ المنثور: 4 / 665 عن أبي هريرة عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت ارزش عالمان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرگ دانشمند، شكافى در اسلام است كه آمد و رفت شب و روز آن را پر نسازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرگ دانشمند، مصيبتى جبران ناپذير است و شكافى پرنشدنى و آن ستاره اى است كه ناپديد مى گردد و مرگ قبيله اى از مرگ دانشمندى آسانتر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند دانشمندى را قبض روح نمى كند، مگر آنكه شكافى در اسلام پديد مى آيد كه تا روز قيامت پر نگردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند دانش را با جدا كردن از بندگان نمى گيرد؛ بلكه دانش را با قبض روح دانشمندان مى گيرد، تا آنجا كه دانشمندى باقى نمى گذارد و مردم، نادانان را به عنوان سرور خود بر مى گزينند و از آنان مى پرسند، پس نادانسته فتوا مى دهند و گمراه مى شوند و گمراه مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرگ هزار عابد نزد خدا آسانتر از مرگ خردمندى آشنا به حلال و حرام الهى است؛ حتى اگر به بيشتر از واجبات عمل نمى كند.

ابو امامهاز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله چنين نقل مى كند: دانش را بگيريد پيش از آنكه برود. گفتند: اى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله! چگونه با وجود كتاب خدا در ميان ما دانش برود؟ []مى گويد: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خشمگين شد ـ خدا او را به خشم نياورد ـ و سپس فرمود: مادرهايتان به سوگ شما بنشينند، مگر تورات و انجيل در ميان بنى اسرائيل نبود كه هيچ برايشان كارساز نشد؟ رفتن دانش آن است كه حاملان آن بروند. بى گمان رفتن دانش آن است كه حاملان آن بروند.

امام على عليه السلام:شكاف دين مرگ دانشمندان است.

امام على عليه السلام:هنگامى كه دانشمندى مى ميرد، چنان شكافى در اسلام پديد مى آيد كه جز جانشينش آن را پر نسازد.