حدیث دربارهحرمت پنهان داشتن دانش

الإمام الباقر عليه السلام:العُلَماءُ في أنفُسِهِم خانَةٌ إن كَتَمُوا النَّصيحَةَ، إن رَأَوا تائِهًا ضالاًّ لا يَهدونَهُ أو مَيِّتًا لا يُحيونَهُ، فَبِئسَ ما يَصنَعونَ، لِأَنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى أخَذَ عَلَيهِمُ الميثاقَ فِي الكِتابِ أن يَأمُروا بِالمَعروفِ وبِما اُمِروا بِهِ، وأن يَنهَوا عَمّا نُهوا عَنهُ، وأن يَتَعاوَنوا عَلَى البِرِّ والتَّقوى، ولا يَتَعاوَنوا عَلَى الإِثمِ والعُدوانِ ۱.
امام باقر عليه السلام:اگر دانشمندان نصيحت را پنهان دارند، به خود خيانت كرده اند. اگر سرگشته اى گمراه را ديدند و او را ره ننمودند و يا مرده اى را زنده نكردند و ه كه چه كار زشتى كرده اند! چون خداوند تبارك و تعالى در كتاب از ايشان پيمان گرفت كه به معروف و آنچه فرمان يافته اند فرمان دهند و از آنچه نهى شده اند نهى كنند و بر نيكوكارى و پرهيزگارى هميارى كنند و در گناه و ستم هميارى نكنند.
۱.الكافي: 8 / 54 / 16 عن يزيد بن عبداللّه عمّن حدّثه.

احادیث دیگر این موضوع

۸