حدیث دربارهبركت هاى مسجد

الإمام عليّ عليه السلام:إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى إذا أرادَ أن يُصيبَ أهلَ الأَرضِ بِعَذابٍ قالَ: لَولَا الَّذين يَتَحابّونَ بِجَلالي، ويَعمُرونَ مَساجِدي، ويَستَغفِرونَ بِالأَسحارِ، لَولاهُم لَأَنزَلتُ عَذابي. ۱

امام على عليه السلام:هر گاه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ بخواهد كه زمينيان را عذاب كند، مى فرمايد: «اگر نبودند كسانى كه به پاس بزرگى و عظمت من، يكديگر را دوست مى دارند و مسجدهايم را آباد مى كنند و سحرگاهان آمرزش مى طلبند، بى ترديد، عذابم را فرو مى فرستادم.

۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 1 ص 473 ح 1369، ثواب الأعمال: ص 212 ح 1 عن السكوني عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، علل الشرائع: ص 521 ح 1، مسائل عليّ بن جعفر: ص 344 ح 848 كلاهما عن عليّ بن جعفر عن أخيه الإمام الكاظم عن أبيه عليهماالسلام، المحاسن: ج 1 ص 126 ح 143 عن موسى بن سابق عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلام، الجعفريّات: ص 229 عن إسماعيل عن أبيه الإمام الكاظم عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 73 ص 382 ح 4.

کلیدواژه‌ها برکت های مسجد

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آمد و شد به مساجد، [مايه] رحمت است، و پرهيز از آن، [موجب] نفاق است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه آسيب ها و آفت ها فرود آيند، مسجديان در امان اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند بخواهد به مردمى آسيب برساند، چون به مسجديان بنگرد، آسيب را از آنان دور مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند باشكوه، مردم ديارى را غرق در نافرمانى ببيند، در حالى كه در آن ديار، سه مؤمن نيز حضور دارد، او ـ كه باشكوه است و نام هايش مقدّس ـ، آنان را چنين ندا مى دهد: «اى نافرمانان از من! اگر نبودند در ميان شما ايمان آورندگانى كه به ياد جلالت و شكوه من با يكديگر دوستى مى ورزند، آنان كه با نمازشان زمين و مساجد مرا آباد مى كنند و در سحرگاهان به خاطر ترس از من، آمرزش مى طلبند، بى ترديد، عذابم را بى آن كه پروا كنم، بر شما فرو مى فرستادم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه پيوسته به مساجد، آمد و شد كند، به يكى از هشت چيز دست خواهد يافت: برادرى كه در راه خداى عز و جل از او بهره برَد، يا دانشى لطيف و نغز، يا سخنى كه او را به هدايتْ ره نمون شود، يا از هلاكت برَهاند، يا رحمتى كه چشم به راهش باشد، يا آن كه گناهى را از روى شرم يا ترس [از خدا] ترك گويد.

امام صادق عليه السلام ـ به فضل بن عبدالملك ـ:اى فضل! از هر قبيله اى، جز برگزيده آن، و از هر خاندانى، جز اصيل آن، ره سپار مسجد نمى شود. اى فضل! مسجدرو، دستِ كم يكى از اين سه چيز نصيبش مى شود: يا دعايى مى كند كه خداوند با آن او را به بهشت مى برد، يا دعايى كه به سبب آن، خداوند، بلاى دنيا را از او دور مى سازد، و يا برادرى كه در راه خداى عز و جلبهره اش مى گردد.