حدیث دربارهپناه خواهى هاى نقل شده از امام جواد عليه السلام

الإمام الجواد عليه السلام:اُعيذُ نَفسي بِاللّهِ الَّذي «لَا إِلَـهَ إِلَا هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ لَّهُ مَافِى السَّمَـوَ تِ وَمَا فِى الْأَرْضِ مَن ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَىْ ءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَا بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَـوَ تِ وَالْأَرْضَ وَلَا يَـئودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِىُّ الْعَظِيمُ» ۱. اُعيذُ نَفسي ومَن يَعنيني أمرُهُ بِاللّهِ مالِكِ المُلكِ، يُؤتِي المُلكَ مَن يَشاءُ ويَنزِعُ المُلكَ مِمَّن يَشاءُ، ويُعِزُّ مَن يَشاءُ ويُذِلُّ مَن يَشاءُ، بِيَدِهِ الخَيرُ وهُوَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ، يولِجُ اللَّيلَ فِي النَّهارِ، ويولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيلِ، ويُخرِجُ الحَيَّ مِنَ المَيِّتِ ويُخرِجُ المَيِّتَ مِنَ الحَيِّ. ۲
امام جواد عليه السلام:خويشتن را در پناه خدايى در مى آورم كه: «معبودى جز او نيست. آن زنده پاينده كه نه چُرتش مى بَرَد و نه خواب، او را مى گيرد. آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است، از آنِ اوست. در نزد او، شفاعت، جز به اذن او كه كند؟ آنچه را كه در پيشِ رو و در پشتِ سرشان است، مى داند. از دانشش به چيزى دست نمى يابند، جز آنچه خود بخواهد» . اُورنگ [سلطنت] او آسمان ها و زمين را در بر گرفته و نگهدارى شان بر او گران نمى آيد و او والا و بزرگ است. خودم را و هر آن كس را كه كارش به من مربوط است، در پناه خداى صاحب مُلك در آوردم. مُلك را به هر كه خواهد، مى دهد و از هر كه خواهد، مُلك را مى ستاند. هر كه را خواهد، عزّت مى بخشد و هر كه را خواهد، خوار مى گرداند. خوبى ها در دست اوست و او بر هر چيزى تواناست. شب را در كامِ شب فرو مى برد و روز را در دلِ شب، و زنده را از مُرده بيرون مى آورد و مُرده را از زنده بيرون مى كشد.
۱.
البقرة: 255.
۲.
البلد الأمين: ص 102

احادیث دیگر این موضوع

۴