2275. در باره امام باقر عليه السلام روايت شده است كه ايشان دوست نداشت كه آسيب ديده، پناه بردن [او]به خدا از آسيب را بشنود. يعنى امام عليه السلام هنگام ديدن شخص آسيب ديده، با صداى بلند، استعاذه نمى كرد كه او بشنود.