حدیث دربارهانواع گناهان

الكافي عن أبي حمزة الثمالي:قالَ أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام في خُطبَتِهِ: أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الذُّنوبِ الَّتي تُعَجِّلُ الفَناءَ، فَقامَ إلَيهِ عَبدُ اللّهِ بِنُ الكَوّاءِ اليَشكُرِيُّ، فَقالَ: يا أميرَ المُؤمِنينَ: أوَ تَكونُ ذُنوبٌ تُعَجِّلُ الفَناءَ؟ فَقالَ: نَعَم وَيلَكَ؛ قَطيعَةُ الرَّحِمِ، إنَّ أهلَ البَيتِ لَيَجتَمِعونَ ويَتَواسَونَ وهُم فَجَرَةٌ فَيَرزُقُهُمُ اللّهُ عز و جل، وإنَّ أهلَ البَيتِ لَيَتَفَرَّقونَ ويَقطَعُ بَعضُهُم بَعضا فَيَحرِمُهُمُ اللّهُ وهُم أتقِياءُ. ۱
الكافىـ به نقل از ابو حمزه ثمالى ـ: امير مؤمنان در خطبه اش فرمود: «پناه مى برم به خدا از گناهانى كه مرگ را پيش مى افكنند». عبداللّه بن كوّاء يَشكُرى برخاست و گفت: اى امير مؤمنان! مگر گناهانى هم هست كه مرگ را پيش افكنند؟ فرمود: «واى بر تو! آرى؛ بريدن از خويشان. خانواده اى هستند كه گرد هم مى آيند و به يكديگر كمك و يارى مى كنند و با اين كه اهل تقوا نيستند، خداوند عز و جل آنها را روزى مى دهد و [در مقابل،] خانواده اى پراكنده اند و از يكديگر مى بُرند، چنين خانواده اى را با آن كه پرهيزگارند، خداوند [از روزىِ خود] محروم مى سازد».
۱.
الكافي: ج 2 ص 347 ح 7

احادیث دیگر این موضوع

۷
تهذيب الأحكامـ در دعاى پس از نافله هاى ماه رمضان ـ: [خدايا!] به تو پناه مى برم از گناهانى كه كيفرها را پديد مى آورند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه پشيمانى به بار مى آورند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه قسمت ها را باز مى دارند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه پرده هاى عصمت را مى درند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه جلوِ قضا [ى الهى]را مى گيرند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه بلا را نازل مى كنند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه دشمنان را چيره مى گردانند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه مانع [استجابت] دعا مى شوند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه نابودى را شتاب مى بخشند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه اميد را قطع مى كنند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه رنج و بدبختى مى آورند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه فضا را تيره و تار مى سازند. به تو پناه مى برم از گناهانى كه پرده را كنار مى زنند [و آدمى را رسوا مى كنند]. به تو پناه مى برم از گناهانى كه باران آسمان را [از ريزش] باز مى دارند.