حدیث دربارهاعياد

الكافي عن زرارة:قُلتُ لِأَبي جَعفَرٍ عليه السلام: التَّكبيرُ في أيّامِ التَّشريقِ في دُبُرِ الصَّلَواتِ؟ فَقالَ: التَّكبيرُ بِمِنى في دُبُرِ خَمسَ عَشرَةَ ۱ صَلاةً، وفي سائِرِ الأَمصارِ في دُبُرِ عَشرِ صَلَواتٍ، وأوَّلُ التَّكبيرِ في دُبُرِ صَلاةِ الظُّهرِ يَومَ النَّحرِ؛ يَقولُ فيهِ: اللّهُ أكبَرُ، اللّهُ أكبَرُ، لا إلهَ إلَا اللّهُ وَاللّهُ أكبَرُ، اللّهُ أكبَرُ وللّهِِ الحَمدُ، اللّهُ أكبَرُ عَلى ما هَدانا، اللّهُ أكبَرُ عَلى ما رَزَقَنا من بَهيمَةِ الأَنعامِ. ۲
الكافىـ به نقل از زُراره ـ: از امام باقر عليه السلام در باره تكبير گفتن پس از نمازها در ايّام تشريق ۳ پرسيدم. فرمود: «در مِنا، پس از پانزده نماز، تكبير گفته مى شود و در ساير جاها پس از ده نماز. نخستين تكبير، پس از نماز ظهر روز قربان است كه در آن مى گويد: بزرگا خدا، بزرگا خدا! معبودى جز خدا نيست. بزرگا خدا، بزرگا خدا و ستايش، خداى را! بزرگا خدا كه ما را هدايت فرمود! بزرگا خدا براى روزى كردن دام هاى زبان بسته به ما!».
۱.
في المصدر: «خمسة عشر»، وما أثبتناه هو الصحيح كما في بحار الأنوار.
۲.
الكافي: ج 4 ص 516 ح 2
۳.
روزهاى مِنا، شامل روزهاى يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ذيحجّه.

احادیث دیگر این موضوع

۸
كتاب من لا يحضره الفقيه:امير مؤمنان، در عيد قربان، خطبه خواند و گفت: «بزرگا خدا، بزرگا خدا! معبودى جز خدا نيست. بزرگا خدا، بزرگا خدا و ستايش، خداى را! بزرگا خدا كه ما را هدايت فرمود! ستايش، او را كه به ما نيكى نمود! ستايش، خداى را براى روزى كردن دام هاى زبان بسته به ما». على عليه السلام هر گاه نماز ظهر عيد قربان را مى خواند، تكبير را آغاز مى كرد و هنگام نماز صبح آخرين روز ايّام تشريق، تكبير گفتن را قطع مى كرد. پس از هر نمازى، تكبير مى گفت و مى گفت: «بزرگا خدا، بزرگا خدا! معبودى جز خدا نيست. بزرگا خدا، بزرگا خدا و ستايش، خداى را!». و چون به نمازگاه مى رسيد، جلو مى ايستاد و بدون گفتن اذان و اقامه، نماز جماعت را بر پا مى داشت. پس از نماز بر منبر مى رفت و سخن خود را چنين آغاز مى كرد: «بزرگا خدا، بزرگا خدا، بزرگا خدا به وزن عرشش و چندان كه خشنود شود! و به شمارِ قطرات باران و درياهايش، براى او نيكوترين نام هاست. ستايش، خداى را چندان كه خشنود شود. او ارجمند و آمرزگار است. بزرگا خدا كه بزرگ و با كبرياست! معبودى سربلند است، مهربانى مهرورز است، با آن كه [بر كيفر دادن و انتقام] تواناست، مى بخشد و از رحمت او، جز گم راهان، كسى نوميد نمى شود!». بزرگا خداى بزرگ! فراوان مى گويم كه معبودى جز او نيست. پاكا خدا كه مهرورز و تواناست!».