الهام

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ روز و شبى و ساعتى نيست، مگر اين كه خداوند در آن، صدقه اى دارد و آن را به هر يك از بندگانش كه بخواهد، عطا مى كند و خداوند متعال به بندگانش، چيزى چونان الهام كردن يادش عطا نكرده است.

امام على عليه السلام:خدا را ياد كردن، نه از آداب زبان است و نه از راه هاى انديشه؛ بلكه نخست از ياد شونده (خدا) است و سپس از ياد كننده. ۳

امام على عليه السلام:بار خدايا! با ياد تو، به درگاه تو تقرّب مى جويم و تو را شفيع خويش در پيشگاهت قرار مى دهم و به بخشندگى ات، از تو مى خواهم كه مرا به مقام قُربَت نزديك گردانى و سپاس گزارى از خودت را در دلم افكنى و ياد خودت را به من الهام فرمايى.

امام على عليه السلام:معبودا! شيفتگى ياد پياپى خودت را در دلم افكن.

امام زين العابدين عليه السلامـ در «مناجات انجيليه» ـ: آقاى من! با يادى كه تو آن را به من الهام فرمودى، ياد تو كردم.

امام زين العابدين عليه السلام:معبودا! ما را از كسانى قرار ده. كه يادت را به آنان الهام فرمودى و سپاس گزارى از خودت را در دل آنان افكندى.

امام زين العابدين عليه السلامـ در «مناجات ذاكران» ـ: معبودا! ياد خودت را در تنهايى و در ميان جمع، و در شب و روز، و در آشكار و نهان، و در آسايش و سختى به ما الهام فرما.

امام زين العابدين عليه السلامـ در «مناجات عارفان» ـ: معبودا! چه لذّتبخش است گذر نام و ياد تو بر دل ها!

امام زين العابدين عليه السلامـ در زيارت امير مؤمنان عليه السلام، معروف به «زيارت امين اللّه» ـ: بار خدايا! جان مرا به تقديرت مطمئن، به قضايت خرسند، و به ياد و مناجاتت آزمند گردان.