حدیث دربارهبركات تسبيحات چهارگانه
مسند ابن حنبل عن أنس:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله أخَذَ غُصنا فَنَفَضَهُ فَلَم يَنتَفِض، ثُمَّ نَفَضَهُ فَلَم يَنتَفِض، ثُمَّ نَفَضَهُ فَانتَفَضَ، فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: إنَّ «سُبحانَ اللّهِ، وَالحَمدُ للّهِِ، ولا إلهَ إلَا اللّهُ، وَاللّهُ أكبَرُ» تَنفُضُ الخَطايا كَما تَنفُضُ الشَّجَرَةُ وَرَقَها. ۱
مسند ابن حنبلـ به نقل از اَ نَس ـ: پيامبر خدا، شاخه اى برداشت و آن را تكان داد؛ امّا برگ هايش نريخت. دوباره تكان داد. باز برگ هايش نريخت. سه باره تكانش داد و اين بار، برگ هايش ريخت. پس فرمود: «گفته پاكا خدا، و ستايشْ خداى را، و معبودى جز خدا نيست، و خدا بزرگ تر است، گناهان را فرو مى ريزد، همچنان كه درخت، برگ هاى خود را فرو مى ريزانَد».
۱.مسند ابن حنبل: ج 4 ص 304 ح 12536.