حدیث دربارههنگام برخاستن از مجلس

عنه صلى الله عليه و آله:مَن جَلَسَ فِي مَجلِسٍ فَكَثُرَ فِيهِ لَغطُهُ ۱، فَقالَ قَبلَ أن يَقومَ مِن مَجلِسِهِ ذلِكَ: «سُبحانَكَ اللّهُمَّ وبِحَمدِكَ، أشهَدُ أن لا إلهَ إلّا أنتَ، أستَغفِرُكَ وأتوبُ إلَيكَ»؛ إلّا غُفِرَ لَهُ ما كانَ في مَجلِسِهِ ذلِكَ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در مجلسى بنشيند كه در آن بيهوده گويى بسيار شود، چنانچه پيش از آن كه از آن مجلس برخيزد، بگويد: «پاكا تو ـ اى خداوند ـ و ستايش، تو را! گواهى مى دهم كه معبودى جز تو نيست. از تو آمرزش مى طلبم و به درگاهت توبه مى كنم»، آنچه از او در آن مجلس سر زده است، آمرزيده مى شود.

۱.أراد به الهواء من القول وما لا طائل تحته من الكلام، فأحلّ ذلك محلّ الصوت والجلبة الخالية عن الفائدة (مجمع البحرين: ج 3 ص 1636 «لغط»).

۲.سنن الترمذي: ج 5 ص 494 ح 3433، مسند ابن حنبل: ج 3 ص 554 ح 10420 كلاهما عن أبي هريرة، كنزالعمّال: ج 9 ص 142 ح 25418.

کلیدواژه‌ها تسبیح گفتن سبحان الله اوقات تسبیح گفتن هنگام برخاستن از مجلس

احادیث دیگر این موضوع

سنن أبى داوودـ به نقل از ابو برزه اَسلَمى ـ: پيامبر خدا، در پايان، «در پايان»، يعنى در پايان نشستنش. احتمال هم دارد كه به معناى «پايان عمرش» باشد. هر گاه مى خواست از مجلس برخيزد، مى گفت: «پاكا تو ـ اى خداوند ـ و ستايش، تو را! گواهى مى دهم كه معبودى جز تو نيست. از تو آمرزش مى طلبم و به درگاهت توبه مى كنم».

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا، از هيچ مجلسى بر نمى خاست، مگر آن كه مى گفت: «پاكا تو ـ اى خداوند و اى پروردگار من ـ و ستايش، تو را! معبودى جز تو نيست. از تو آمرزش مى طلبم و به درگاهت توبه مى آورم». من به ايشان گفتم: اى پيامبر خدا! چه بسيار اين كلمات را هنگام برخاستن از جا مى گويى! فرمود: «هر كس هنگامى كه از جايش بر مى خيزد، اين كلمات را بگويد، هر خطايى كه از او در آن مجلس سر زده است، آمرزيده مى شود».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كفّاره مجلس، اين است كه بنده بگويد: «پاكا تو ـ اى خداوند ـ و ستايش، تو را! گواهى مى دهم كه معبودى جز خدا نيست. از تو آمرزش مى طلبم و به درگاهت توبه مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس جملات «پاكا خدا، و ستايش، او را! پاكا تو ـ اى خداوند ـ و ستايش، تو را! گواهى مى دهم كه معبودى جز تو نيست. از تو آمرزش مى طلبم و به درگاهت توبه مى كنم» را در مجلسى كه در آن ذكر خداست، بگويد، همانند مُهرى است كه بر آن مجلس زده مى شود، و هر كس آن را در مجلسى كه به بيهودگى مى گذرد، بگويد، كفّاره آن مجلس خواهد بود.

امام باقر عليه السلام:هر كه مى خواهد كه با پيمانه پُر [مزد] بگيرد، هر گاه خواست از جاى خود بلند شود، بگويد: «پاكا پروردگار تو، پروردگار عزّت، از آنچه در وصف او مى گويند! و درود بر فرستادگان [الهى]! و ستايش، خداى را كه پروردگار جهانيان است».