حدیث دربارهجايگاه يادكننده خدا
عنه صلى الله عليه و آله:مَكتوبٌ فِي التَّوراةِ الَّتي لَم تُغَيَّر أنَّ موسى عليه السلام سَأَلَ رَبَّهُ فَقالَ: يا رَبِّ، أقَريبٌ أنتَ مِنّي فَاُناجِيَكَ، أم بَعيدٌ فَاُنادِيَكَ؟
فَأَوحى إلَيهِ: يا موسى، أنَا جَليسُ مَن ذَكَرَني.
فَقالَ موسى: فَمَن في سِترِكَ يَومَ لا سِترَ إلّا سِترُكَ؟
فَقالَ: الَّذينَ يَذكُروني فَأَذكُرُهُم، ويَتَحابّونَ فِيَّ فَاُحِبُّهُم، فَاُولئِكَ الَّذينَ إذا أرَدتُ أن اُصيبَ أهلَ الأَرضِ بِسوءٍ ذَكَرتُهُم فَدَفَعتُ عَنهُم بِهِم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در تورات تحريف ناشده، نوشته شده است كه موسى عليه السلام از پروردگارش پرسيد و گفت: اى پروردگار من! آيا تو به من نزديكى تا با تو نجوا كنم، يا دورى تا آوازت دهم؟
خداوند به او وحى فرمود: «اى موسى! من، همنشين كسى هستم كه مرا ياد كند».
موسى عليه السلام گفت: در آن روز كه پرده اى جز پرده تو نيست، چه كسى در پرده توست؟
فرمود: «آنان كه مرا ياد مى كنند و من، يادشان مى كنم و براى من، يكديگر را دوست مى دارند و من نيز دوستشان مى دارم. اينان، كسانى هستند كه هر گاه بخواهم به زمينيان گزندى برسانم، به ياد ايشان مى رفتم و به خاطر آنان، گزند را از زمينيان مى گردانم».
۱.عدّة الداعي: ص 235، الكافي: ج 2 ص 496 ح 4 عن أبي حمزة الثمالي عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 13 ص 342 ح 20.