حدیث دربارهآغازِ نماز

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذا قَرَأتُم «الحَمدُ للّهِِ» فَاقرَؤوا: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ» ، إنَّها اُمُّ القُرآنِ، واُمُّ الكِتابِ، وَالسَّبعُ المَثاني، وَ «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ» إحداها. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه «الحمد للّه» را [در نماز] مى خوانيد، «بسم اللّه الرحمن الرحيم» را هم بخوانيد. سوره حمد، اُمّ القرآن و اُمّ الكتاب ۲ و سَبعِ مَثانى ۳ است، و «بسم اللّه الرحمن الرحيم»، يكى از آن هفت تاست.

۱.سنن الدارقطني: ج 1 ص 312 ح 36، السنن الكبرى: ج 2 ص 67 ح 2390 كلاهما عن أبي هريرة، كنزالعمّال: ج 7 ص 437 ح 19665.

۲.اُمُّ الكتاب، يعنى: اُمُّ القرآن؛ مادرِ قرآن؛ اصل قرآن.

۳.سَبعِ مَثانى، يعنى: هفت بند؛ هفت آيه؛ هفت ثَنا.

کلیدواژه‌ها بسمله گفتن بسم الله ویژگی های بسم الله الرحمن الرحیم آغاز نماز

احادیث دیگر این موضوع

سنن الترمذىـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله نمازش را با «بسم اللّه الرحمن الرحيم» آغاز مى كرد.

الكشف والبيانـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: با پيامبر صلى الله عليه و آله بودم و ايشان براى يارانش سخن مى گفت كه مردى وارد شد و به نماز ايستاد و نمازش را بست و استعاذه كرد و سپس گفت: «الحمد للّه ربّ العالمين» . پيامبر صلى الله عليه و آله شنيد و فرمود: «اى مرد! نمازت را قطع كردى. مگر نمى دانى كه «بسم اللّه الرحمن الرحيم» ، جزء حمد است. پس هر كه آن را ترك كند، در واقع، آيه اى را ترك كرده است، و هر كس آيه اى از حمد را ترك كند، نمازش منقطع شده است؟!».

امام باقر عليه السلامـ به نقل از جابر بن عبد اللّه انصارى ـ: پيامبر خدا به من فرمود: «هر گاه به نماز مى ايستى، قرائتت را چگونه مى خوانى؟». گفتم: [مى گويم:] «الحمد للّه ربّ العالمين» . فرمود: «بگو: «بسم اللّه الرحمن الرحيم. الحمد للّه ربّ العالمين» ».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوره حمد، هفت آيه دارد، يكى از آنها «بسم اللّه الرحمن الرحيم» است. اين سوره، سبع مثانى، قرآن عظيم، امّ القرآن و فاتحة الكتاب فاتحة الكتاب، يعنى: سَرآغاز قرآن. است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس «بسم اللّه الرحمن الرحيم» را ترك گويد، آيه اى از كتاب خدا را ترك گفته است.

سنن الدارقطنىـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه نماز جماعت را براى مردم مى خواند، قرائت نماز را با «بسم اللّه الرحمن الرحيم» آغاز مى كرد.

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: پيامبر خدا در نماز «بسم اللّه الرحمن الرحيم» را خواند و آن را يك آيه شمرد، «الحمد للّه رب العالمين» را آيه دوم، «الرحمن الرحيم» را آيه سوم، «مالك يوم الدين» را آيه چهارم، و «ايّاك نعبد وايّاك نستعين» كه گفت، پنج انگشتش را جمع كرد.

الدرّ المنثورـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: پيامبر خدا خواند: « «به نام خداوند بخشنده مهربان. ستايش، خداى را كه پروردگار جهانيان است. بخشنده مهربان است. صاحب روز جزاست. تنها تو را مى پرستيم و تنها از تو يارى مى خواهيم. ما را به راه راست. راه نمايى كن؛ راه آنان كه به ايشان نعمت دادى، نه آنان كه مورد خشم قرار گرفته اند و نه گم راهان» »، و فرمود: «اين، شد هفت آيه، اى امّ سلمه!».