حدیث دربارهبدى دنيا و آخرت

عنه صلى الله عليه و آله:بِئسَ العَبدُ عَبدٌ تَخَيَّلَ وَاختالَ ونَسِيَ الكَبيرَ المُتعالِ، بِئسَ العَبدُ عَبدٌ تَجَبَّرَ وَاعتَدى ونَسِيَ الجَبّارَ الأَعلى، بِئسَ العَبدُ عَبدٌ سَها ولَها ونَسِيَ المَقابِرَ والبِلى، بِئسَ العَبدُ عَبدٌ عَتا وطَغى ونَسِيَ المُبتَدا وَالمُنتَهى، بِئسَ العَبدُ عَبدٌ يَختِلُ الدُّنيا بِالدِّينِ ۱، بِئسَ العَبدُ عَبدٌ يَختِلُ الدِّينَ بِالشُّبُهاتِ، بِئسَ العَبدُ عَبدٌ طَمَعٌ يَقودُهُ، بِئسَ العَبدُ عَبدٌ هَوىً يُضِلُّهُ، بِئسَ العَبدُ عَبدٌ رَغَبٌ يُذِلُّهُ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بد بنده اى است بنده اى كه خودبين و متكبّر باشد و خداى بزرگ و بلندمرتبه را فراموش كند. بد بنده اى است آن بنده اى كه گردن فراز و متجاوز باشد و خداى جبّار والا را فراموش كند. بد بنده اى است آن بنده اى كه فراموشكار و غافل باشد و قبرستان و پوسيده شدن [جسم خود] را فراموش كند. بد بنده اى است آن بنده اى كه سركشى و طغيان كند و آغاز و فرجام [خود] را فراموش كند. بد بنده اى است آن بنده اى كه دين را وسيله رسيدن به دنيا قرار دهد. بد بنده اى است آن بنده اى كه با شبههها در كمين دين بنشيند. بد بنده اى است آن بنده اى كه طمع، جلودار او باشد. بد بنده اى است آن بنده اى كه هوس، گم راهش كند. بد بنده اى است آن بنده اى كه خواهش، خوارش كند.

۱.يَختِلُ الدّنيا بالدّين: أي يطلب الدنيا بعمل الآخرة؛ يقال: خَتَلَهُ يَختِله؛ إذا خَدَعَهُ وراوغَهُ (النهاية: ج 2 ص 9 «ختل»).

۲.سنن الترمذي: ج 4 ص 632 ح 2448، المعجم الكبير: ج 24 ص 156 ح 401، المستدرك على الصحيحين: ج 4 ص 351 ح 7885، شُعب الإيمان: ج 6 ص 287 ح 8181 كلّها عن أسماء بنت عميس الخثعميّة نحوه، كنز العمّال: ج 16 ص 97 ح 44054 وراجع النوادر للراوندي: ص 145 ح 198.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا زیان های فراموش کردن خدا بدی دنیا و آخرت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر لحظه اى كه بر آدمى بگذرد و در آن ياد خدا نكند، روز قيامت بر آن لحظه افسوس مى خورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جبرئيل عليه السلام بر من فرود آمد و گفت: اى محمّد! پروردگارت به تو سلام مى رساند و مى فرمايد: «هر لحظه اى كه در آن [مرا] ياد مى كنى، آن لحظه براى تو در نزد من ذخيره مى شود، و هر لحظه اى كه در آن ياد من نكنى، آن لحظه از تو تباه شده است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اهل بهشت، آن گونه كه براى ساعتى از روز كه در دنيا گذشته و ياد خدا نكرده اند، افسوس مى خورند، براى چيز ديگرى افسوس نمى خورند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اهل بهشت، افسوس نمى خورند، مگر براى لحظاتى كه بر آنان گذشته و در آن لحظات، خدا را ياد نكرده اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در مجلسى بنشيند و در آن خدا را ياد نكند، اين، از جانب خداوند براى او كاستى به حساب مى آيد، و هر كه در بسترى بخوابد و در آن خدا را ياد نكند، بر او از جانب خدا، كاستى به شمار مى آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در بسترى بخوابد و در آن، خدا را ياد نكند، روز قيامت، آن خفتن، مايه افسوس او خواهد شد، و هر كس در مجلسى بنشيند و در آن خدا را ياد نكند، روز قيامت، آن مجلس، مايه افسوس او خواهد شد، و هر كس در راهى برود و در آن، خدا را ياد نكند، روز قيامت، آن رفتن، مايه افسوس او خواهد شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه عدّه اى در مجلسى گِرد آيند و نام خداوند عز و جل را نبرند و بر پيامبرشان درود نفرستند، آن مجلس، مايه افسوس و گزند آنان خواهد شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه گروهى در مجلسى بنشينند و در آن مجلس، نام خدا را نبرند و بر پيامبرشان درود نفرستند، آن مجلس، مايه افسوس آنان خواهد شد. اگر خدا خواست، عذابشان مى كند و اگر خواست، مى بخشدشان.