حدیث دربارهبدى دنيا و آخرت

عنه صلى الله عليه و آله:ما مِن قَومٍ يَقومونَ مِن مَجلِسٍ لا يَذكُرونَ اللّهَ فيهِ، إلّا قاموا عَن مِثلِ جِيفَةِ حِمارٍ، وكانَ لَهُم حَسرَةً. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه عدّه اى مجلسى را به پايان بَرند كه در آن، نام خدا برده نشده است، چنان است كه از سرِ لاشه الاغى برخاسته اند و برايشان مايه افسوس خواهد شد.

۱.سنن أبي داوود: ج 4 ص 264 ح 4855، مسند ابن حنبل: ج 3 ص 340 ح 9062، المستدرك على الصحيحين: ج 1 ص 668 ح 1808، تاريخ بغداد: ج 9 ص 388 كلّها عن أبي هريرة، كنز العمّال: ج 9 ص 135 ح 25372.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا زیان های فراموش کردن خدا بدی دنیا و آخرت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر لحظه اى كه بر آدمى بگذرد و در آن ياد خدا نكند، روز قيامت بر آن لحظه افسوس مى خورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جبرئيل عليه السلام بر من فرود آمد و گفت: اى محمّد! پروردگارت به تو سلام مى رساند و مى فرمايد: «هر لحظه اى كه در آن [مرا] ياد مى كنى، آن لحظه براى تو در نزد من ذخيره مى شود، و هر لحظه اى كه در آن ياد من نكنى، آن لحظه از تو تباه شده است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اهل بهشت، آن گونه كه براى ساعتى از روز كه در دنيا گذشته و ياد خدا نكرده اند، افسوس مى خورند، براى چيز ديگرى افسوس نمى خورند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اهل بهشت، افسوس نمى خورند، مگر براى لحظاتى كه بر آنان گذشته و در آن لحظات، خدا را ياد نكرده اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در مجلسى بنشيند و در آن خدا را ياد نكند، اين، از جانب خداوند براى او كاستى به حساب مى آيد، و هر كه در بسترى بخوابد و در آن خدا را ياد نكند، بر او از جانب خدا، كاستى به شمار مى آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در بسترى بخوابد و در آن، خدا را ياد نكند، روز قيامت، آن خفتن، مايه افسوس او خواهد شد، و هر كس در مجلسى بنشيند و در آن خدا را ياد نكند، روز قيامت، آن مجلس، مايه افسوس او خواهد شد، و هر كس در راهى برود و در آن، خدا را ياد نكند، روز قيامت، آن رفتن، مايه افسوس او خواهد شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه عدّه اى در مجلسى گِرد آيند و نام خداوند عز و جل را نبرند و بر پيامبرشان درود نفرستند، آن مجلس، مايه افسوس و گزند آنان خواهد شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه گروهى در مجلسى بنشينند و در آن مجلس، نام خدا را نبرند و بر پيامبرشان درود نفرستند، آن مجلس، مايه افسوس آنان خواهد شد. اگر خدا خواست، عذابشان مى كند و اگر خواست، مى بخشدشان.