حدیث دربارهفراموش شدن از جانب خدا

الإمام عليّ عليه السلامـ في قَولِهِ تَعالى: «نَسُواْ اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ» ـ: إنَّما يَعني نَسُوا اللّهَ في دارِ الدُّنيا، لَم يَعمَلوا بِطاعَتِهِ، فَنَسِيَهُم فِي الآخِرَةِ؛ أي لَم يَجعَل لَهُم في ثَوابِهِ شَيئا فَصاروا مَنسِيِّينَ مِنَ الخَيرِ. ۱

امام على عليه السلامـ در باره اين سخن خداى متعال: «خدا را فراموش كردند و خدا هم آنان را فراموش كرد» ـ: يعنى آنان در سراى دنيا، خدا را فراموش كردند و طاعتش ننمودند، و خدا هم در آخرت، آنان را فراموش كرد؛ يعنى در پاداش خود، بهره اى براى آنان قرار نداد و در زمره فراموش شدگانِ از خير در آمدند.

۱.التوحيد: ص 259 ح 5، تفسير العيّاشي: ج 2 ص 96 ح 86 نحوه وكلاهما عن أبي معمر السعداني، الاحتجاج: ج 1 ص 564 ح 137، بحار الأنوار: ج 93 ص 99 ح 1.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا زیان های فراموش کردن خدا فراموش شدن از جانب خدا

احادیث دیگر این موضوع

عيون أخبار الرضا عليه السلامـ به نقل از عبد العزيز بن مسلم ـ: از امام رضا عليه السلام در باره اين سخن خداوند عز و جل پرسيدم: «خدا را فراموش كردند و خدا هم آنان را فراموش كرد» . فرمود: «خداوند متعال، فراموش يا اشتباه نمى كند؛ بلكه مخلوقِ حادث است كه دچار فراموشى و اشتباه مى شود. آيا سخن خداوند عز و جل را نشنيده اى كه مى فرمايد: «و پروردگار تو فراموشكار نيست» ؛ امّا خداوند، كسى را كه او و روز ديدار او را فراموش كند، چنين سزا مى دهد كه خودشان را از يادشان مى برد، چنان كه خداوند عز و جل فرموده است: «و مانند آن كسانى مباشيد كه خدا را فراموش كردند و خدا هم خودشان را از يادشان بُرد. اينان، همان نافرمان اند» ، و فرموده است: «پس امروز، ما ايشان را از ياد مى بريم، چنان كه ايشان، ديدار اين روزشان را از ياد بردند» ؛ يعنى همچنان كه آنان، آماده شدن براى ديدار با چنين روزى را رها كردند، ما نيز [ايشان را] امروز، رها مى كنيم.