حدیث دربارهفرود آمدن فرشتگان

المعجم الصغيرـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله بر عبد اللّه بن رواحه انصارى گذشت كه يارانش را پند مى داد. پيامبر خدا فرمود: «هان! شما، همان گروهى هستيد كه خداوند به من فرمود تا خودم را با شما بدارم». سپس اين آيه را خواند: « «و با كسانى كه پروردگارشان را صبح و شام مى خوانند» تا: «و [اساس]كارش بر زياده روى است» ». [و افزود:] «هان! هر تعداد از شما گِرد هم بنشينند، به همان شمار، از فرشتگان با آنان مى نشينند. اگر آنان خدا را تسبيح گويند، آن فرشتگان نيز او را تسبيح مى گويند، و اگر خدا را سپاس گويند، آن فرشتگان نيز او را سپاس مى گويند، و اگر خدا را به بزرگى ياد كنند، آنان نيز او را به بزرگى ياد مى كنند. سپس به درگاه پروردگارشان مى روند و به او ـ كه البته از آنان بهتر مى داند ـ، مى گويند: اى پروردگار ما! بندگانت، تو را تسبيح گفتند و ما نيز [هم صدا با آنان] تو را تسبيح گفتيم. آنان، تو را به بزرگى ياد كردند و ما نيز به بزرگى ياد كرديم. آنان، تو را سپاس گفتند و ما نيز سپاس گفتيم. پس پروردگار ما مى گويد: اى فرشتگان من! گواه باشيد كه آنان را آمرزيدم. فرشتگان مى گويند: فلان و بهمان گنه كار هم در ميان ايشان بود! خداوند مى فرمايد: آنان، جماعتى هستند كه به بركت ايشان، همنشينشان محروم نمى شود».