حدیث دربارهفرود آمدن فرشتگان

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، فرشتگانى دارد كه در گذرگاه ها در جستجوى اهل ذكر مى گردند و هر گاه گروهى را بينند كه ذكر خدا مى گويند، صدا مى زنند كه: بياييد حاجتتان را بگيريد، و با بال هاى خود، آنان را تا آسمانِ زيرين درميان مى گيرند. پروردگارشان ـ با آن كه خود از فرشتگان بهتر مى داند ـ از آنان مى پرسد: «بندگانم چه مى گويند؟». فرشتگان مى گويند: تو را به پاكى و بزرگى مى ستايند و سپاسَت مى گويند و تمجيدت مى كنند. خداوند مى فرمايد: «آيا مرا ديده اند؟». فرشتگان مى گويند: به خدا سوگند كه تو را نديده اند! خداوند مى فرمايد: «اگر مرا ديده بودند، چه مى كردند؟». فرشتگان مى گويند: اگر تو را ديده بودند، بيشتر بندگى ات مى كردند و بزرگت مى داشتند و تسبيحت مى گفتند. خداوند مى فرمايد: «از من چه مى خواهند؟». [فرشتگان گويند:] از تو بهشت مى خواهند. خداوند مى فرمايد: «آيا آن را ديده اند؟». فرشتگان مى گويند: نه، به خدا سوگند ـ اى پروردگار ـ، آن را نديده اند. خداوند مى فرمايد: «پس اگر آن را ديده بودند، چه مى كردند؟». فرشتگان مى گويند: اگر آن را ديده بودند، به آن، آزمندتر و طالب تر و راغب تر مى بودند. خداوند مى فرمايد: «از چه پناه مى برند؟». فرشتگان مى گويند: از آتشِ دوزخ. خداوند مى فرمايد: «آيا آن را ديده اند؟». فرشتگان مى گويند: نه به خدا سوگند ـ اى پروردگار ـ، آن را نديده اند. خداوند مى فرمايد: «پس اگر آن را ديده بودند، چه مى كردند؟». فرشتگان مى گويند: اگر آن را ديده بودند، از آن گريزان تر و بيمناك تر مى بودند. خداوند مى فرمايد: «پس، گواه باشيد كه آنان را آمرزيدم». فرشته اى از فرشتگان مى گويد: در ميان ايشان، فلانى است كه از آنان نيست؛ بلكه براى حاجتى آمده است. خداوند مى فرمايد: «آنان، همنشين اند و به بركت آنان، همنشينشان، محروم نمى شوند».