حدیث دربارهمحبوبيت در نزد خداوند
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:قالَ موسى عليه السلام: يا رَبِّ، وَدِدتُ أنّي أعلَمُ مَن تُحِبُّ مِن عِبادِكَ فَاُحِبَّهُ!
قالَ: إذا رَأيتَ عَبدي يُكثِرُ مِن ذِكري، فَأَنَا أذِنتُ لَهُ في ذلِكَ، فَاُحِبُّهُ، وإذا رَأَيتَ عَبدي لا يَذكُرُني، فَأَنَا حَجَبتُهُ عَن ذلِكَ، وأنَا اُبغِضُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:موسى عليه السلام گفت: اى خداى من! دوست دارم بدانم از بندگانت چه كسى را دوست دارى تا من نيز دوستش بدارم.
خداوند فرمود: «هر گاه ديدى كه بنده ام مرا بسيار ياد مى كند، من اجازه [و توفيق]اين كار را به او داده ام. پس او را دوست مى دارم؛ و هر گاه ديدى كه بنده ام مرا ياد نمى كند، من او را از اين كار مانع شده ام، و من، دشمنش مى دارم».
۱.تاريخ دمشق: ج 61 ص 147 ح 12565، الفردوس: ج 3 ص 192 ح 4534 كلاهما عن عمر، كنز العمّال: ج 1 ص 433 ح 1870؛ الدعوات: ص 20 ح 18 وليس فيه «قال موسى عليه السلام»، بحار الأنوار: ج 93 ص 160 ح 41.