حدیث دربارهآبادى دل
عنه عليه السلام:إلهي. اُناديكَ بِقَلبٍ قَريحٍ، واُناجيكَ بِدَمعٍ سَفوحٍ، وأعوذُ بِكَ مِن قُوَّتي، وأعوذُ بِكَ مِن جُرأَتي، وأستَجيرُ بِكَ مِن جَهلي، وأتَعَلَّقُ بِعُرى أسبابِكَ مِن ذَنبي، وأعمُرُ بِذِكرِكَ قَلبي. ۱
امام على عليه السلام:معبودا!. با دلى ريش، صدايت مى زنم و با اشكى ريزان، آهسته مى خوانمت و از نيروى خويش به تو پناه مى برم و از گستاخى خويش به تو پناه مى برم و از نادانى خويش به تو پناه مى آورم و از گناهان خود به دستگيره هاى رشته هاى تو چنگ مى زنم و دلم را به ياد تو آباد مى گردانم.
۱.بحار الأنوار: ج 87 ص 246 ح 56 نقلاً عن اختيار ابن الباقي.