حدیث دربارهآرامش دل
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنّي لَمّا اُسرِيَ بي إلَى السَّماءِ. نُوديتُ:. يا مُحَمَّدُ، ومَن كَثُرَت هُمومُهُ مِن اُمَّتِكَ فَليَدعُني سِرّا، وَليَقُل:. وبِذِكرِكَ تَطمَئِنُّ القُلوبُ، يا مُقَلِّبَ القُلوبِ وَالأَبصارِ قَلِّب قَلبي مِنَ الهُمومِ إلَى الرَّوحِ وَالدَّعَةِ، ولا تَشغَلني عَن ذِكرِكَ بِتَركِكَ ما بي مِنَ الهُمومِ، إنّي إلَيكَ مُتَضَرِّعٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در آن شبى كه به آسمان (معراج) برده شدم. به سويم ندا آمد كه: «. اى محمّد! هر آن كس از امّت تو كه دغدغه هايش بسيار شود، در نهان، مرا بخواند و بگويد:. و با ياد توست كه دل ها آرام مى گيرد. اى دگرگون كننده دل ها و ديده ها! دل مرا از دغدغه ها به آسودگى و آرامش، دگرگون ساز و مگذار كه دغدغه ها مرا از ياد تو باز بدارد. به تو التماس مى كنم».
۱.البلد الأمين: ص 506 عن الإمام الباقر عن الإمام عليّ عليهماالسلام، بحار الأنوار: ج 95 ص 309 ح 1.