حدیث دربارههنگام گفتن

نهج الذکر ج ۱، ص ۱۹۷، ح ۳۱۹

امام علی علیه‌السلام

هنگام گفتن

عنه عليه السلام:العاقِلُ إذا سَكَتَ فَكَّرَ، وإذا نَطَقَ ذَكَرَ، وإذا نَظَرَ اعتَبَرَ. ۱

امام على عليه السلام:خردمند، هر گاه خاموش بماند، مى انديشد، هر گاه سخن بگويد، ذكر مى گويد، و هر گاه بنگرد، پند مى آموزد.

۱.غررالحكم: ح 1813، عيون الحكم والمواعظ: ص 54 ح 1399.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا مهم ترین اوقات یاد خدا هنگام گفتن

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گفتارى كه با نام خدا آغاز نشود، بى فرجام است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گفتارى كه با ياد خدا آغاز نگردد و در آن، بر من درود فرستاده نشود، گفتارى بُريده و بى فرجام و تهى از هر بركتى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كار مهمّى كه با نام خدا آغاز نشود، ناقص است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پروردگارم مرا به نُه چيز، سفارش فرمود:. و اين كه سكوتم همراه با انديشيدن، و سخنم همراه با ذكر گفتن، و نگاهم عبرت آموز باشد.

امام على عليه السلام:مؤمن، هر گاه بنگرد، عبرت مى گيرد، هر گاه سكوت كند، مى انديشد، هر گاه سخن بگويد، ذكر خدا مى گويد، هر گاه به او عطا شود، سپاس گزارى مى كند، و هر گاه گرفتار شود، شكيبايى مى ورزد.

امام على عليه السلام:خردمند، كسى است كه زبانش را جز از ياد خدا فرو مى بندد.

امام على عليه السلام:هر سخنى كه در آن يادى از خدا نباشد، سخنى ياوه است.

امام زين العابدين عليه السلام:به نام خداى مهرگستر مهربان. بار خدايا! با نام تو، گفتارم را آغاز مى كنم و با سپاس گزارى از تو، برآورده شدن درخواستم را مى جويم.