حدیث دربارهدر تنهايى

نهج الذکر ج ۱، ص ۱۹۳، ح ۳۰۸

امام علی علیه‌السلام

در تنهايى

الإمام عليّ عليه السلام:اِشحَنِ ۱ الخَلوَةَ بِالذِّكرِ، وَاصحَبِ النِّعَمَ بِالشُّكرِ. ۲

امام على عليه السلام:تنهايى را با ياد خدا پُر كن و نعمت ها را با سپاس گزارى همراه ساز.

۱.اشحَنْ: أي املأ؛ من شحَنَ السفينة: ملأها (اُنظر القاموس المحيط: ج 4 ص 239 «شحن»).

۲.غرر الحكم: ح 2374، عيون الحكم والمواعظ: ص 84 ح 2037.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا مهم ترین اوقات یاد خدا در تنهایی

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه تنها شدى، خدا را بسيار ياد كن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ياد كننده خدا در تنهايى، همانند كسى است كه به تنهايى بر صف كافران، حمله ور شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هفت نفرند كه خداوند، آنان را در آن روزى كه سايه اى جز سايه او نيست، در سايه خويش در مى آورد:. و مردى كه در تنهايى، خدا را ياد كند و ديدگانش اشكبار شود.

امام على عليه السلام:در جمع، باوقار باش و در تنهايى، ذكرگو.

امام باقر عليه السلام:با ذكر گفتن بسيار در تنهايى هايت، رقّت قلب بجوى.

امام صادق عليه السلام:شيعيان ما، آنان اند كه هر گاه خلوت كنند، خدا را فراوان ياد مى كنند.

امام باقر عليه السلام:در تورات نوشته شده است كه از جمله سخنانى كه خداى متعال در مناجات با موسى گفت، اين بود كه به او فرمود: «اى موسى!. در تنهايى ات و در هنگام شادى لذّت هايت، مرا ياد كن تا من نيز در گاهِ غفلت هايت به ياد تو باشم».

الكافىـ به نقل از على بن اسباط، از امامان عليهم السلام ـ: از اندرزهاى خداوند عز و جل به عيسى عليه السلام اين بود كه: «. اى عيسى! دلت را براى من پاك گردان و در تنهايى ها مرا بسيار ياد كن».