حدیث دربارهياد كردن آشكار

نهج الذکر ج ۱، ص ۱۳۱، ح ۲۰۸

امام علی علیه‌السلام

ياد كردن آشكار

الإمام عليّ عليه السلامـ مِن دُعائِهِ المَعروفِ بِدُعاءِ كُمَيلٍ ـ: وَاجعَل لِساني بِذِكرِكَ لَهِجا ۱، و قَلبي بِحُبِّكَ مُتَيَّما ۲. ۳

امام على عليه السلامـ از دعاى ايشان معروف به «دعاى كميل» ـ: زبانم را پيوسته به ياد خودت، گويا كن و دلم را اسير محبّتت گردان.

۱.لَهِج بالشيء: إذا وَلِع به (النهاية: ج 4 ص 281 «لهج»).

۲.متيَّم: أي معبَّد مذلَّل. وتيّمه الحبُّ: إذا استولى عليه (النهاية: ج 1 ص 203 «تيم»).

۳.مصباح المتهجّد: ص 850 ح 910، الإقبال: ج 3 ص 337 كلاهما عن كميل، المصباح للكفعمي: ص 743، البلد الأمين: ص 191.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا اقسام یاد خدا یاد کردن آشکار

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام على عليه السلام:خوشا به حال كسى كه دلش را به انديشيدن، مشغول داشت و زبانش را به ياد خدا.

امام على عليه السلام:جان هاى خويش را به طاعت، مشغول داريد و زبان هايتان را به ذكر و دل هايتان را به رضايت از آنچه خوش داريد و خوش نمى داريد.

امام على عليه السلام:بايد بيشترين گفتار شما، ياد خداوند عز و جل باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا بخيل ترين و تنبل ترين و دزدترينِ مردم را به شما نشناسانم؟. تنبل ترينِ مردم، آن بنده تن درست و بيكارى است كه با لب و زبان، ذكر خدا نگويد.

امام صادق عليه السلام:از جمله اندرزهاى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به عيسى بن مريم عليه السلام اين بود كه: «. اى عيسى! ياد مرا با زبانت، زنده بدار و محبّتم را در دلت بدار. اى عيسى! در نماز، بر حال خويشتن، گريه كن و به سوى جايگاه هاى نماز، گام بردار و لذّت زبان گشودنت به ياد مرا به من بشنوان؛ چرا كه من با تو نيكى كرده ام».

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـ: زبانم را به ستايش و سپاس و ياد و ثناگويى شايسته ات، گويا كن.

امام صادق عليه السلام:بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و در دلم يقين، و در ديده ام روشنايى، و در سينه ام خلوص قرار بده و زبانم را شب و روز به ياد خودت گويا ساز.

امام صادق عليه السلام:بار خدايا! در نگاهم روشنايى، و در دينم بينش، و در دلم يقين، و در كردارم اخلاص، و در روزى ام گشايش قرار ده و زبانم را شب و روز به ياد خودت گويا گردان و همواره تا زنده ام، مرا سپاس گزار خودت بدار.