حدیث دربارهكسانى كه ياد كردن از آنان ، عبادت است

الإمام عليّ عليه السلامـ مِن كِتابِهِ لِمُحَمَّدِ بنِ أبي بَكرٍ وأهلِ مِصرَ لَمّا وَلّاهُ عَلَيهم ـ: يا عِبادَ اللّهِ! إنِ اتَّقَيتُمُ اللّهَ، وحَفِظتُم نَبِيَّكُم في أهلِ بَيتِهِ؛ فَقَد عَبَدتُموهُ بِأَفضَلِ ما عُبِدَ، وذَكَرتُموهُ بِأَفضَلِ ما ذُكِرَ، وشَكَرتُموهُ بِأَفضَلِ ما شُكِرَ، وأَخَذتُم بِأَفضَلِ الصَّبرِ وَالشُّكرِ، وَاجتَهَدتُم بِأَفضَلِ الاِجتِهادِ. ۱

امام على عليه السلامـ از نامه ايشان به محمّد بن ابى بكر و مردم مصر، آن گاه كه او را به حكومت بر ايشان گماشت ـ: اى بندگان خدا! اگر از خدا پروا داريد و [حقّ و حرمت] خاندان پيامبرتان را نگه داريد، بى گمان، خدا را به بهترين وجه بندگى كرده ايد و به بهترين وجه، يادش نموده ايد و به بهترين وجه، سپاسش گفته ايد و به برترين مرتبه شكيب و سپاس، دست يازيده ايد و به برترين كار و تلاش پرداخته ايد.

۱.الأمالي للمفيد: ص 263 ح 3، الأمالي للطوسي: ص 27 ح 31 كلاهما عن أبي إسحاق الهمداني، تحف العقول: ص 178، بشارة المصطفى: ص 45، بحار الأنوار: ج 33 ص 544.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا معنای یاد خدا کسانی که یاد کردن از آنان عبادت است

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل را ياد كردن، عبادت است. مرا ياد كردن، عبادت است. على را ياد كردن، عبادت است، و امامانِ از نسل او را ياد كردن، عبادت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على را ياد كردن، عبادت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ياد كردن از پيامبران، عبادت است. ياد كردن از نيكان، عبادت است. ياد كردن از مرگ، صدقه است، و ياد كردن از قبر، شما را به بهشت، نزديك مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در هنگام ياد كردن از نيكان، رحمت نازل مى شود.

امام صادق عليه السلام:شيعيان ما، با يكديگر مهربان اند. آنان اند كه در خلوت و تنهايى خويش، خدا را ياد مى كنند. ياد كردن از ما، ياد كردن از خداست. هر گاه از ما ياد شود، از خدا ياد شده است و هر گاه از دشمن ما ياد شود، از شيطان، ياد شده است.

امام صادق عليه السلامـ به داوود بن سِرحان ـ: اى داوود! سلام مرا به دوستانم برسان و از قول من به آنان بگو: خدا رحمت كناد آن بنده اى را كه با ديگرى گرد آيد و از كار ما سخن بگويند؛ زيرا كه سومينِ آن دو، فرشته اى است كه برايشان آمرزش مى طلبد! هرگز دو نفر با هم گرد نيامدند و از ما ياد نكردند، مگر آن كه خداوند متعال، به آن دو، بر فرشتگان، مباهات كرد. پس هر گاه با هم جمع شديد، به ياد كردن [از ما]بپردازيد؛ زيرا در گردهمايى و گفتگوى شما، زنده شدن [ياد و نام و مكتب] ماست. بهترينِ مردمان، پس از ما، كسى است كه در باره كار ما گفتگو كند و به ياد كردن از ما فرا بخواند.