حكمت دل
2 حدیث
الإمام عليّ عليه السلام:مَن ألزَمَ قَلبَهُ فِكرا، ولِسانَهُ الذِّكرَ، مَلَأَ اللّهُ قَلبَهُ إيمانا ورَحمَةً، ونورا وحِكمَةً. ۱
امام على عليه السلام:هر كه دلش را با انديشيدن و زبانش را با ياد خدا همراه سازد، خداوند، دلش را از ايمان و مِهر و روشنايى و حكمت، آكنده مى سازد.
۱.إرشاد القلوب: ص 100.
الكافي عن السندي عن الإمام الباقر عليه السلام:ما أخلَصَ العَبدُ الإيمانَ بِاللّهِ عز و جل أربَعينَ يَوما ـ أو قالَ: ما أجمَلَ عَبدٌ ذِكرَ اللّهِ عز و جل أربَعينَ يَوما ـ إلّا زَهَّدَهُ اللّهُ عز و جل فِي الدُّنيا، وبَصَّرَهُ داءَها ودَواءَها؛ فَأَثبَتَ الحِكمَةَ في قَلبِهِ، وأنطَقَ بِها لِسانَهُ ۱. ۲
الكافىـ به نقل از سِندى: ـامام باقر عليه السلام فرمود: «بنده، چهل روزْ ايمانِ به خداوند عز و جل را خالص نگردانيد» يا فرمود: «هيچ بنده اى چهل روزْ خداوند عز و جل را به خوبى ياد نكرد، مگر آن كه خداوند عز و جل او را به دنيا زاهد گردانْد و درد و درمان دنيا را به او نمايانْد و حكمت را در دلش استوار كرد و زبانش را به آن، گويا ساخت».