قَرَظَة بن كعب انصارى

امام على عليه السلامـ در نامه اش به قرظة بن كعب ـ: امّا بعد؛ گروهى از مردمان منطقه ات نزد من آمده و گفته اند راهِ آبى دارند كه كهنه و خراب شده است و اگر آن را حفر كنند و [آب را از دل خاكْ] بيرون بكشند، سرزمين آنان آباد مى شود و بر پرداخت ماليات، توانايى مى يابند و درآمد بيت المال را فزونى مى بخشند و از من خواسته اند كه به تو نامه بنويسم تا آنان را به آن كار گيرى و براى كَندن آن، گردشان بياورى و هزينه كنى و من نمى خواهم كه هيچ كس را بر كارى كه ناخوش مى دارد، مجبور كنم. پس ايشان را به سوى خود، فرا بخوان. اگر راهِ آب، همان گونه است كه مى گويند، به هر كس دوست دارد در آن كار كند، فرمان ده به كار بپردازد، و جوى آب براى كسانى است كه در آن كار مى كنند، نه كسانى كه [كار كردن در] آن را خوش ندارند،