جُعدة بن هُبَيره مَخزومى

رجال الكشّى:عتبة بن ابى سفيان به جُعده گفت: شدّت و صلابتت در جنگ، برگرفته از دايى ات است [، نه از پدرت]. جعده به او گفت: اگر دايى تو هم مانند دايى من بود، پدرت را فراموش مى كردى!

وقعة صِفّين:عتبه گفت: اى جعده! به خدا سوگند، چيزى جز محبّت دايى ات، تو را به مقابله با ما نياورد. و جعده گفت: امّا درباره محبّتم به دايى ام، [بدان كه] به خدا سوگند، اگر تو هم دايى اى به مانند او داشتى، پدرت را از ياد مى بردى.

وقعة صِفّينـ به نقل از اَصبغ بن نُباته ـ: چون على عليه السلام وارد كوفه شد، به او گفته شد: تو را به كدام كاخ ببريم؟ گفت: مرا به كاخ نابودى و تباهى در نياوريد! پس بر جُعدة بن هُبَيره مَخزومى وارد شد.

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از مُصعَب بن عبد اللّه زُبَيرى ـ: جُعْده گفت: چه كس [مى تواند] به دايى اش بر من مباهات كند، در حالى كه دايى من على است، بخشنده و خردمند؟