ورود به بهشت
13 حدیث
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به درستى كه بهشت، مشتاق دوستداران على است و پرتوهاى بهشت براى آنان افزوده مى شود، در حالى كه آنان، هنوز در دنيا هستند و وارد بهشت نشده اند.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أحَبَّ أن يَستَمسِكَ بِالقَضيبِ الأَحمَرِ الَّذي غَرَسَهُ اللّهُ عَزَّ وجَلَّ في جَنَّةِ عَدنٍ بِيَمينِهِ، فَليَتَمَسَّك بِحُبِّ عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه مايل است به نهال سرخى كه خداوند عز و جل، خود، آن را در بهشت عَدْن كاشته، دست يابد، به مِهر على بن ابى طالبْ چنگ زند.
۱.فضائل الصحابة لابن حنبل: ج 2 ص 664 ح 1132 عن زيد بن أرقم، المناقب لابن المغازلي: ص 217 ح 262 عن ابن عبّاس و ح 263، المناقب للخوارزمي: ص 76 ح 58؛ بشارة المصطفى: ص 191، المناقب لابن شهر آشوب: ج 3 ص 201 والأربعة الأخيرة عن زيد بن أرقم.
المناقب لابن المغازلي عن أبي هريرة:صَلّى رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله صَلاةَ الفَجرِ فَقالَ: أ تَدرونَ بِما هَبَطَ عَلَيَّ جِبريلُ؟
قُلنا: اللّهُ أعلَمُ!
قالَ: هَبَطَ عَلَيَّ جِبريلُ فَقالَ: يا مُحَمَّدُ، إنَّ اللّهَ قَد غَرَسَ قَضيبا فِي الجَنَّةِ؛ ثُلُثُهُ مِن ياقوتَةٍ حَمراءَ، وثُلُثُهُ من زَبَرجَدَةٍ خَضراءَ، وثُلُثُهُ مِن لُؤلُؤَةٍ رَطبَةٍ، ضَرَبَ عَلَيهِ طاقاتٍ، جَعَلَ بَينَ الطّاقاتِ غُرَفا ۱، وجَعَلَ في كُلِّ غُرفَةٍ شَجَرَةً، وجَعَلَ حَملَها الحورَ العينَ، وأجرى عَلَيهِ عَينَ السَّلسَبيلِ.ثُمَّ أمسَكَ.
فَوَثَبَ رَجُلٌ مِنَ القَومِ فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، لِمَن ذلِكَ القَضيبُ؟
قالَ: مَن أحَبَّ أن يَتَمَسَّكَ بِذلِكَ فَليَتَمَسَّكَ بِحُبِّ عَليِّ بنِ أبي طالِبٍ. ۲
المناقب، ابن مغازلىـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر خدا نماز صبح را گزارد و فرمود: «آيا از آنچه جبرئيل بر من نازل كرده است، آگاهيد؟».
گفتيم: خداوند، آگاه است.
فرمود: «جبرئيل، نزد من آمد و گفت: اى محمّد! به درستى كه خداوند، نهالى را در بهشت كاشته است كه يك سوم آن از ياقوت قرمز، يك سوم آن از زِبَرجَد سبز، و يك سوم ديگرش از مرواريد درخشان است و بر بلنداى آن، سايبان هايى قرار داده و در بين آنها اتاق هايى و براى هر اتاقى، درختى كه ميوه آن، حور العين است و [نيز]چشمه سَلسَبيل را بر آن جارى ساخته است».
در اين جا پيامبر صلى الله عليه و آله سكوت كرد. مردى برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! اين نهال از آنِ كيست؟
فرمود: «هر كس كه دوست دارد به اين نهالْ دست يابد، بايد به مِهر على بن ابى طالب، چنگ زند».
المناقب لابن شهر آشوب عن عبد اللّه بن موسى:تَشاجَرَ رَجُلانِ فِي الإِمامَةِ، فَتَراضَيا بِشَريكِ بنِ عَبدِ اللّهِ فَجاءا إلَيهِ، فَقالَ شَريكٌ: حَدَّثَنِي الأَعمَشُ عَن شَقيقٍ عَن سَلَمَةَ عَن حُذَيفَةَ [بنِ] ۱ اليَمانِ:
قالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: إنَّ اللّهَ عَزَّ وجَلَّ خَلَقَ عَلِيّا قَضيبا مِن الجَنَّةِ فَمَن تَمَسَّكَ بِهِ كانَ مِن أهلِ الجَنَّةِ.
فَاستَعظَمَ ذلِكَ الرَّجُلُ وقالَ: هذَا حَديثٌ ما سَمِعناهُ! نَأتِي ابنَ دَرّاجٍ. فَأَتَياهُ فَأَخبَراهُ بِقِصَّتِهِما، فَقالَ: أ تَعجَبانِ مِن هذَا؟! حَدَّثنِي الأَعمَشُ عَن أبي هارونَ العَبدِيِّ عَن أبي سَعيدٍ الخُدرِيِّ قالَ:
قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: إنَّ اللّهَ خَلَقَ قَضيبا مِن نورٍ فَعَلَّقَهُ بِبُطنانِ
المناقب، ابن شهر آشوبـ به نقل از عبد اللّه بن موسى ـ: دو مرد كه بر سر مسئله امامت با يكديگر مشاجره مى كردند، به ميانجيگرى شريك بن عبد اللّه، راضى شدند و نزد وى آمدند.
شريك گفت: اعمش به نقل از شقيق، از سلمه، از حُذيفة بن يمان برايم روايت كرده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «به درستى كه خداوند عز و جل براى على نهالى از بهشت آفريده است. هر كس به او چنگ زند، از اهل بهشت است».
آن مرد، اين حديث را اغراق آميز شمرد و گفت: ما اين حديث را نشنيده ايم. پيش ابن درّاج مى رويم.
پيش ابن درّاج رفتند و ماجرا را گفتند. وى گفت: آيا از اين موضوع در شگفتيد؟ اعمش به نقل از ابو هارون عبدى، از ابو سعيد خُدْرى برايم نقل كرده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «به درستى كه خداوند، نهالى از نورْ
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يا عَلِيُّ، إنَّ اللّهَ زَيَّنَكَ بِزينَةٍ لَم يُزَيِّنِ العِبادَ بِشَيءٍ أحَبَّ إلَى اللّهِ مِنها، وهِيَ زينَةُ الأَبرارِ عِندَاللّهِ: الزُّهدُ فِي الدُّنيا؛ فَجَعَلَكَ لا تَنالُ مِنَ الدُّنيا شَيئا ولا تَنالُ الدُّنيا مِنكَ شَيئا، ووَهَبَ لَكَ حُبَّ المَساكينِ، فَجَعَلَكَ تَرضى بِهِم أتباعا ويرَضَونَ بِكَ إماما، فَطوبى لِمَن أحَبَّكَ وصَدَّقَ فيكَ! فَهُم جيرانُكَ في دارِكَ ورُفَقاؤُكَ في جَنَّتِكَ، وأمّا مَن أبغَضَكَ وكَذَبَ عَلَيكَ فَحَقٌّ عَلَى اللّهِ أن يوقِفَهُم يَومَ القِيامَةِ مَوقِفَ الكَذّابينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! به درستى كه خداوند، تو را به زيورى زينت داده كه بندگان را به زيورى محبوب تر از آن در نزد خود، زينت نداده است و آن، زيور نيكان در پيشگاه خدا، يعنى پارسايى (زُهد) در دنياست. لذا خدا تو را به گونه اى قرار داده كه نه تو از دنيا به چيزى دست مى يابى و نه دنيا تو از تو به چيزى دست مى يابد.
[خداوند،] دوستدارىِ بيچارگان را به تو ارزانى داشته است، به گونه اى كه تو به پيروى آنان خشنودى و آنان به امامت و پيشوايى تو خشنودند.
خوشا به حال كسانى كه تو را دوست بدارند و با تو از درِ راستى درآيند! آنان، همسايگان تو در دنيا و همراهان تو در بهشت اند!
و امّا كسانى كه با تو دشمنى ورزيدند و به تو نيرنگ زدند، سزاوار است كه خداوند، در روز قيامت، آنان را در جايگاه
۱.تاريخ دمشق: ج 42 ص 282، المعجم الأوسط: ج 2 ص 337 ح 2157؛ الأمالي للطوسي: ص 181 ح 303، بشارة المصطفى: ص 98، شرح الأخبار: ج 1 ص 151 ح 87 كلّها عن عمّار بن ياسر نحوه.
عنه صلى الله عليه و آله:ياعَلِيُّ، مُحِبّوكَ جيرانُ اللّهِ في دارِ الفِردَوسِ، لايَتَأَسَّفونَ عَلى ما خَلَّفوا مِنَ الدُّنيا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! دوستداران تو، همسايگان خدا در قصر فردوس اند و براى آنچه در دنيا بر جاى نهاده اند، افسوس نمى خورند.
۱.فضائل الشيعة: ص 56 ح 17 عن أبي بصير عن الإمام الصادق عليه السلام، الأمالي للصدوق: ص 656 ح 891، بشارة المصطفى: ص 180 كلاهما عن الحسن بن راشد عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، شرح الأخبار: ج 2 ص 396 ح 745، تفسير فرات: ص 266 ح 360 كلاهما عن الإمام عليّ عليه السلام وكلّها عنه صلى الله عليه و آله.
عنه صلى الله عليه و آله:ما مِن عَبدٍ ولا أمَةٍ يَموتُ وفي قَلبِهِ مِثقالُ حَبَّةٍ مِن خَردَلٍ مِن حُبِّ عَلِيٍّ عليه السلام إلّا أدخَلَهُ اللّهُ الجَنَّةَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مرد و زنى كه در دلش به اندازه دانه خَردلى مهر على است، نمى ميرد، مگر آن كه خداوندْ او را وارد بهشت مى سازد.
۱.الأمالي للطوسي: ص 330 ح 660، بشارة المصطفى: ص 236، كشف الغمّة: ج 2 ص 24 كلّها عن حذيفة.
عنه صلى الله عليه و آله:قُل لِمَن أحَبَّ عَلِيّا: تَهَيَّأ لِدُخولِ الجَنَّةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به دوستداران على بگو كه آماده ورود به بهشت شوند.
۱.ينابيع المودّة: ج 2 ص 79 ح 91.
عنه صلى الله عليه و آله:حُبُّ عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلام شَجَرَةٌ أصلُها فِي الجَنَّةِ وأغصانُها فِي الدُّنيا؛ فَمَن تَعَلَّقَ بِها فِي الدُّنيا أدخَلَهُ الجَنَّةَ، وبُغضُهُ شَجَرَةٌ أصلُها فِي النّارِ وأغصانُها فِي الدُّنيا؛ فَمَن تَعَلَّقَ بِها فِي الدُّنيا أدّاهُ إلَى النّارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دوست داشتن على بن ابى طالب، درختى است كه ريشه آن در بهشت و شاخه هايش در دنياست. هر كه در دنيا به شاخه هاى آن درخت درآويزد، او را وارد بهشت مى گرداند و دشمن داشتن او، درختى است كه ريشه آن در جهنّم و شاخه هايش در دنياست. هر كه به شاخه هاى اين درخت درآويزد، او را به جهنّم مى كشاند.
۱.الفضائل لابن شاذان: ص 125، شرح الأخبار: ج 1 ص 223 ح 207 كلاهما عن سلمان.
عنه صلى الله عليه و آلهـ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: حُبُّكَ إيمانٌ وبُغضُكَ نِفاقٌ، وأوَّلُ مَن يَدخُلُ الجَنَّةَ مُحِبُّكَ، وأوَّلُ مَن يَدخُلُ النّارَ مبُغِضُكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: دوست داشتن تو ايمان و دشمن داشتن تو نفاق است. دوستداران تو، نخستين كسانى هستند كه وارد بهشت مى شوند و دشمنان تو، نخستين كسانى هستند كه وارد جهنّم مى شوند.
۱.كشف الغمّة: ج 1 ص 91 عن أبي سعيد، بحار الأنوار: ج 39 ص 267 ح 42.
عنه صلى الله عليه و آله:كَذَبَ مَن زَعَمَ أنَّهُ يُحِبُّني ويُبغِضُ عَلِيّا، لايَجتَمِعُ حُبّي وحُبُّهُ إلّا في قَلبِ مُؤمِنٍ، إنَّ اللّهَ عَزَّ وجَلَّ جَعَلَ أهلَ حُبّي وحُبِّكَ يا عَلِيُّ في أوَّلِ زُمرَةِ السّابِقينَ إلَى الجَنَّةِ، وجَعَلَ أهلَ بُغضي وبُغضِكَ في أوَّلِ زُمرَةِ الضّالّينَ مِن اُمَّتي إلَى النّارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دروغ مى گويد كسى كه گمان مى برد مرا دوست دارد، ولى با على دشمنى مى ورزد؛ چرا كه محبّت من و او، جز در قلب مؤمن، گرد نمى آيد.
اى على! به درستى كه خداوند عز و جل دوستداران من و تو را از نخستين گروه سبقت گيرنده به سوى بهشت، و دشمنان من و تو را از نخستين گروه گم راهان امّتم به سوى جهنّم مى روند، قرار داده است.
۱.الخصال: ص 577 ح 1 عن مكحول عن الإمام عليّ عليه السلام.
أعلام الدين عن أبي ذرّ:كُنتُ جالِسا عِندَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله فِي المَسجِدِ، إذ أقبَلَ عَلِيٌّ عليه السلام، فَلَمّا رَآهُ مُقبِلاً قالَ: يا أبا ذَرٍّ، مَن هذَا المُقِبلُ؟
فَقُلتُ: عَلِيٌّ يا رَسولَ اللّهِ.
فَقالَ: يا أبا ذَرٍّ، أ تُحِبُّهُ؟
فَقُلتُ: إي وَاللّهِ يا رَسولَ اللّهِ، إنّي لَاُحِبُّهُ واُحِبُّ مَن يحُبُّهُ.
فَقالَ: يا أبا ذَرٍّ، حِبَّ عَلِيّا وحِبَّ مَن أحَبَّهُ، فَإِنَّ الحِجابَ الَّذي بَينَ العَبدِ وبَينَ اللّهِ تَعالى حُبُّ عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلام.
يا أبا ذَرٍّ، حِبَّ عَلِيّا مُخلِصا، فَما مِنِ امرِئٍ أحَبَّ عَلِيّا مُخلِصا وسَأَلَ اللّهَ تَعالى شَيئا إلّا أعطاهُ، ولا دَعَا اللّهَ إلّا لَبّاهُ.
فَقُلتُ: يا رَسولَ اللّهِ، إنّي لَأَجِدُ حُبَّ عَلِيِّ
أعلام الدينـ به نقل از ابو ذر ـ: در مسجد، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بوديم كه على عليه السلام سر رسيد. وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله ديد على عليه السلام مى آيد، فرمود: «اى ابو ذر! اين كه مى آيد، كيست؟».
پاسخ دادم: على است، اى پيامبر خدا!
فرمود: «اى ابو ذر! آيا او را دوست دارى؟».
پاسخ دادم: اى پيامبر خدا! آرى، به خدا سوگند كه او را دوست دارم و دوستدارانش را نيز دوست دارم.
فرمود: «اى ابو ذر! على را دوست بدار و دوستدار على را [نيز] دوست بدار. همانا پرده اى كه ميان خدا و بنده قرار دارد، مِهر على بن ابى طالب است.
اى ابو ذر! على را مخلصانه دوست بدار كه هيچ كس نيست كه على را با اخلاصْ دوست بدارد و از خداوندْ چيزى درخواست كند و يا دعايى نمايد، مگر آن كه آن چيز را به او عطا مى
۱.أعلام الدين: ص 136.
الإمام عليّ عليه السلام:لَيُحِبُّني أقوامٌ يَدخُلونَ بِحُبِّي الجَنَّةَ، ولَيُبغِضُني أقوامٌ يَدخُلونَ بِبُغضِيَ النّارَ. ۱
امام على عليه السلام:كسانى مرا دوست مى دارند كه با مِهر من وارد بهشت مى شوند و كسانى [نيز] با من دشمنى مى ورزند كه با كينه من، وارد جهنّم مى شوند.
۱.تاريخ دمشق: ج 42 ص 297 عن أبي السوار العنزي.