حدیث دربارهشهادت امام حسين در كربلا

المعجم الكبير عن أبي حبرة:صَحِبتُ عَلِيّا رضى الله عنهحَتّى أتَى الكوفَةَ، فَصَعِدَ المِنبَرَ فَحَمِدَ اللّهَ وأثنى عَلَيهِ، ثُمَّ قالَ: كَيفَ أنتمُ إذا نَزَلَ بِذُرِّيَّةِ نَبِيِّكُم بَينَ ظَهرانَيكُم؟ قالوا: إذا نُبلِي اللّهَ فيهِم بَلاءً حَسَنا. فَقالَ: وَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ، لَيَنزِلُنَّ بَينَ ظَهرانَيكُم ولَتَخُرجُنَّ إلَيهِم فَلَتَقتُلنَّهُم. ثُمَّ أقبَلَ يَقولُ: هُم أورَدوهُم بِالغَرورِ وعَرَّدوا ۱ أحَبّوا نَجاةً لا نَجاةَ ولا عُذرَ ۲
المعجم الكبيرـ به نقل از ابو حِبره ـ: با على عليه السلام همراه شدم تا به كوفه رسيد. در كوفه به منبر رفت و خدا را سپاس و ستايش گفت و آن گاه فرمود: «هنگامى كه نوادگان پيامبرتان در ميان شما گرفتار شوند، چگونه برخورد خواهيد كرد؟». گفتند: در راه آنان، آزمايش نيكويى خواهيم داد. [على عليه السلام] فرمود: «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، در ميان شما منزل خواهند كرد و شما به سوى آنان به راه خواهيد افتاد و آنان را خواهيد كُشت». آن گاه، شروع به خواندن اين شعر كرد: «خود، آنان را با نيرنگ، وارد خواهند كرد و [سپس] از آنان رو خواهند گرداند نجات يافتنى را دوست خواهند داشت كه نه رستگارى و نه دليلى بر آن است».
۱.عرَّدوا: أي فرّوا وأعرضوا (النهاية: ج 3 ص 204 «عرد»).
۲.المعجم الكبير: ج 3 ص 110 ح 2823؛ المناقب لابن شهر آشوب: ج 2 ص 270 عن عمر بن محمّد الزيّات نحوه.

احادیث دیگر این موضوع

۸
تاريخ دمشقـ به نقل از هَرثَمة بن سلمى ـ: در يكى از جنگ هاى على عليه السلام همراه او مى رفتيم تا به كربلا رسيديم. او در كنار درختى پياده شد و نماز خواند و [مشتى]خاك از زمين برداشت و بوييد و فرمود: «واى بر تو، اى خاك! بر روى تو گروهى كشته خواهند شد كه بدون محاسبه وارد بهشت مى گردند». جنگ هايمان پايان يافت و [مدّتى بعد] على عليه السلام كشته شد و اين سخن را فراموش كردم. [سال ها بعد]در سپاهى كه به سوى حسين عليه السلام مى رفت، بودم. وقتى به حسين عليه السلام رسيدم، چشمم به آن درخت افتاد و سخن على عليه السلام به يادم آمد. با اسبم جلو رفتم و به حسين عليه السلام گفتم: اى پسرِ دختر پيامبر خدا! به تو بشارت مى دهم، و داستان را برايش نقل كردم. [حسين عليه السلام] فرمود: «با ما هستى، يا بر ما؟». گفتم: نه با شما و نه بر شما. خانواده ام را رها كرده ام و آمده ام. فرمود: «اگر با ما نيستى، از اين سرزمين، دور شو. سوگند به آن كه جان حسين در دست اوست، امروزْ كسى كشته شدن ما را نمى بيند، مگر آن كه وارد دوزخ خواهد شد». پس، پشت كرده، فرار نمودم تا جايى كه محلّ كشته شدن وى از نظرم پنهان ماند.