حدیث دربارهشهادت امام حسين در كربلا
المعجم الكبير عن أبي حبرة:صَحِبتُ عَلِيّا رضى الله عنهحَتّى أتَى الكوفَةَ، فَصَعِدَ المِنبَرَ فَحَمِدَ اللّهَ وأثنى عَلَيهِ، ثُمَّ قالَ: كَيفَ أنتمُ إذا نَزَلَ بِذُرِّيَّةِ نَبِيِّكُم بَينَ ظَهرانَيكُم؟
قالوا: إذا نُبلِي اللّهَ فيهِم بَلاءً حَسَنا.
فَقالَ: وَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ، لَيَنزِلُنَّ بَينَ ظَهرانَيكُم ولَتَخُرجُنَّ إلَيهِم فَلَتَقتُلنَّهُم. ثُمَّ أقبَلَ يَقولُ:
هُم أورَدوهُم بِالغَرورِ وعَرَّدوا ۱
أحَبّوا نَجاةً لا نَجاةَ ولا عُذرَ ۲
المعجم الكبيرـ به نقل از ابو حِبره ـ: با على عليه السلام همراه شدم تا به كوفه رسيد. در كوفه به منبر رفت و خدا را سپاس و ستايش گفت و آن گاه فرمود: «هنگامى كه نوادگان پيامبرتان در ميان شما گرفتار شوند، چگونه برخورد خواهيد كرد؟».
گفتند: در راه آنان، آزمايش نيكويى خواهيم داد.
[على عليه السلام] فرمود: «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، در ميان شما منزل خواهند كرد و شما به سوى آنان به راه خواهيد افتاد و آنان را خواهيد كُشت». آن گاه، شروع به خواندن اين شعر كرد:
«خود، آنان را با نيرنگ، وارد خواهند كرد و [سپس] از آنان رو خواهند گرداند
نجات يافتنى را دوست خواهند داشت كه نه رستگارى و نه دليلى بر آن است».