حدیث دربارهشهادت امام حسين در كربلا

الإرشاد عن إسماعيل بن زياد:إنَّ عَلِيّا عليه السلام قالَ لِلبَراء بنِ عازِبٍ يَوما: يا بَراءُ، يُقتَلُ ابنِيَ الحُسَينُ وأنتَ حَيٌّ لا تَنصُرُهُ. فَلَمّا قُتِلَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليهماالسلام كانَ البَراءُ بنُ عازِبٍ يَقولُ: صَدَقَ ـ وَاللّهِ ـ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ، قُتِلَ الحُسَينُ ولَم أنصُرهُ. ثُمَّ يُظهِرُ الحَسرَةَ عَلى ذلِكَ وَالنَّدَمَ. ۱
الإرشادـ به نقل از اسماعيل بن زياد ـ: روزى، على عليه السلام به براء بن عازب فرمود: «اى براء! پسرم حسين، كشته خواهد شد و تو زنده خواهى بود و كمكش نخواهى كرد». هنگامى كه حسين بن على عليهماالسلام شهيد شد، براء بن عازب مى گفت: «به خدا سوگند، على بن ابى طالب، راست گفت. حسين، كشته شد و من كمكش نكردم» و همواره از يارى نكردن حسين عليه السلام اظهار تأسّف و پشيمانى مى كرد.
۱.الإرشاد: ج 1 ص 331، المناقب لابن شهر آشوب: ج 2 ص 270 نحوه.

احادیث دیگر این موضوع

۸
تاريخ دمشقـ به نقل از هَرثَمة بن سلمى ـ: در يكى از جنگ هاى على عليه السلام همراه او مى رفتيم تا به كربلا رسيديم. او در كنار درختى پياده شد و نماز خواند و [مشتى]خاك از زمين برداشت و بوييد و فرمود: «واى بر تو، اى خاك! بر روى تو گروهى كشته خواهند شد كه بدون محاسبه وارد بهشت مى گردند». جنگ هايمان پايان يافت و [مدّتى بعد] على عليه السلام كشته شد و اين سخن را فراموش كردم. [سال ها بعد]در سپاهى كه به سوى حسين عليه السلام مى رفت، بودم. وقتى به حسين عليه السلام رسيدم، چشمم به آن درخت افتاد و سخن على عليه السلام به يادم آمد. با اسبم جلو رفتم و به حسين عليه السلام گفتم: اى پسرِ دختر پيامبر خدا! به تو بشارت مى دهم، و داستان را برايش نقل كردم. [حسين عليه السلام] فرمود: «با ما هستى، يا بر ما؟». گفتم: نه با شما و نه بر شما. خانواده ام را رها كرده ام و آمده ام. فرمود: «اگر با ما نيستى، از اين سرزمين، دور شو. سوگند به آن كه جان حسين در دست اوست، امروزْ كسى كشته شدن ما را نمى بيند، مگر آن كه وارد دوزخ خواهد شد». پس، پشت كرده، فرار نمودم تا جايى كه محلّ كشته شدن وى از نظرم پنهان ماند.