نادانى

امام على عليه السلامـ در سخنانى كه درباره دو داورِ عراق و شام و نكوهش شاميان بيان داشت ـ: درشت خويانى دون پايه و بندگانى فرومايه از هر گوشه گرد آمده و از اين سو و آن سو چيده شده اند، آن هم از مردمى كه بايد احكام دين و ادب بياموزند و تعليم داده شوند و كارآزموده گردند و بر آنان، سرپرست گمارده شود و دستشان گرفته شود [و آزاد گذاشته نشوند]. نه از مهاجران اند و نه از انصار، و نه از آنان كه در خانه (مدينه) جاى گرفته، در ايمان، استوار ماندند. ۵

امام على عليه السلامـ در نامه اش به عقيل ـ: بدان كه عرب، امروز براى جنگ با برادرت گرد آمده اند، همان گونه كه پيش از اين [نيز] براى مبارزه با پيامبر صلى الله عليه و آله گرد آمده و به حقّ وى، جاهل و برترى هايش را منكر شده بودند.

الفتوحـ درباره حوادث نهروان ـ: ذو ثُدَيّه، حرقوص، بانگ بر آورد و گفت: به خدا سوگند، اى پسر ابو طالب! ما از جنگ با تو برنخاسته ايم، مگر براى خدا و جهان آخرت. امام على عليه السلام فرمود: «آيا مايليد كه از زيانبارترين انسان ها به شما خبر دهم؟ «كسانى اند كه كوشش آنان در راه زندگانى دنيا، نقش بر آب شده است و چنين مى انگارند كه نيكوكردارند» . به خداى كعبه سوگند كه اهل نهروان، از اين گروه اند».