مردِ دو سر
1 حدیث
المناقب لابن شهر آشوب عن سلمة بن عبد الرحمن:اُتِيَ عُمَرُ بنُ الخَطّابِ بِرَجُلٍ لَهُ رَأسانِ وفَمانِ وأنفانِ وقُبُلانِ ودُبُرانِ وأربَعَةُ أعيُنٍ في بَدَنٍ واحِدٍ، ومَعَهُ اُختٌ، فَجَمَعَ عُمَرُ الصَّحابَةَ وسَأَلَهُم عَن ذلِكَ فَعَجَزوا، فَأَتَوا عَلِيّا وهُوَ في حائِطٍ لَهُ، فَقالَ:
قَضِيَّتُهُ أن يُنَوَّمَ؛ فَإِن غَمَّضَ الأعيُنَ أو غَطَّ ۱ مِنَ الفَمَينِ جَميعا فَبَدَنٌ واحِدٌ، وإن فَتَحَ بَعضَ الأَعيُنِ أو غَطَّ [مِن] ۲ أحَدِ الفَمَينِ فَبَدَنانِ، هذِهِ قَضِيَّتُهُ.
وأمَّا القَضِيَّةُ الاُخرى، فَيُطعَمُ ويُسقى حَتّى يَمتَلِئَ، فَإِن بالَ مِنَ المَبالَينِ جَميعا وتَغَوَّطَ مِنَ الغائِطَينِ جَميعا فَبَدَنٌ واحِدٌ، وإن بالَ أو تَغَوَّط مِن أحَدِهِما فَبَدَنانِ. ۳
المناقب، ابن شهر آشوبـ به نقل از سَلَمة بن عبد الرحمان ـ: مردى را كه داراى دو سر، دودهان، دو بينى، دو پيش، دو پس و چهار چشم در يك بدن بود، نزد عمر آوردندكه خواهرش هم با او بود. عمر، صحابيان را گِرد آورد و از آنان درباره وى پرسيد. همه درماندند.
آن گاه به نزد على عليه السلام، كه در باغ خود بود، آمدند. على عليه السلام فرمود: «داورى درباره وى، اين است كه خوابش كنيد. اگر همه چشم هايش بسته شد يا از هر دودهنْ خُرناس كشيد، يك بدن است؛ و اگر بعضى از چشم ها باز مانْد يا از يك دهنْ خُرناس كشيد، دو بدن است. اين، يك نوع داورى!
امّا داورى ديگر، اين است كه به وى غذا داده و آبْ نوشانده شود تا كاملاً سيرگردد. اگر از هر دو خروجىْ ادرار كرد و از هر دو خروجىْ مدفوع نمود، يك بدن است؛ و اگر [فقط] از يك