صفات منافقان
1 حدیث
الإمام عليّ عليه السلامـ مِن خُطبَةٍ لَهُ عليه السلام يَصِفُ فيهَا المُنافِقينَ ـ: اُحَذِّرُكُم أهلَ النِّفاِق فَإنَّهُمُ الضّالّونَ المُضِلّونَ، وَالزّالّونَ المُزِلّونَ، يَتَلَوَّنونَ ألواناً، ويَفتَنّونَ افتِناناً، ويَعمِدونَكُم بِكُلِّ عِمادٍ، ويَرصُدونَكُم بِكُلِّ مِرصادٍ. قُلوبُهُم دَوِيَّةٌ، وصِفاحُهُم نَقِيَّةٌ. يَمشونَ الخَفاءَ، ويَدِبّونَ الضَّرّاءَ. وَصفُهُم دَواءٌ، وقَولُهُم شِفاءٌ، وفِعلُهُمُ الدّاءُ العَياءُ. حَسَدَةُ الرَّخاءِ، ومُؤَكِّدُو البَلاءِ، ومُقنِطو الرَّجاءِ. لَهُم بِكُلِّ طَريقٍ صَريعٌ، وإلى كُلِّ قَلبٍ شَفيعٌ، ولِكُلِّ شَجوٍ دُموعٌ. يَتَقارَضونَ الثَّناءَ، ويَتَراقَبونَ الجَزاءَ: إن سَأَلوا ألحَفوا، وإن عَذَلوا كَشَفوا، وإن حَكَموا أسرَفوا.قَد أعَدّوا لِكُلِّ
امام على عليه السلامـ در سخنرانى اش كه در آن، منافقان را توصيف كرده است ـ: شما را از منافقان برحذر مى دارم؛ چرا كه آنان، گم راهان و گم راه كنندگان، خطاكاران و به خطا وادارندگان اند. رنگ هاى گوناگون مى گيرند و فتنه ها مى انگيزند. به هر وسيله اى بر ضدّ شما تكيه مى كنند و در هر كمينگاهى در كمين شما مى نشينند.
آنان دل هايشان بيمار، و چهره هايشان پاك است. در پنهانْ گام مى زنند و به سوى زيان مى خزند. وصفشان همچون مَرهم و كلامشان شفاست؛ ولى كارهايشان دردِ بى درمان است. حسدورزان بر راحتى [مردم]، و فزايندگان گرفتارى و نوميدسازندگانِ اميدوارى اند.
در هر راهى، به خاك افتاده اى دارند، و در هر دلى، راه نفوذى، و براى هر اندوهى اشك هايى. به همديگر ثنا قرض مى دهند و در انتظار پاداش از يكديگرند. هر گاه
۱.الأعلاق: جمع العِلْق؛ وهو النفِيس من كلّ شيء (تاج العروس: ج 13 ص 350 «علق»).
۲.أي: يجعلونها معوجّة يصعب تجاوزها، فيهلكون (صبحي الصالح).
۳.حُمَةُ العَقرب: سمّها وضرّها (تاج العروس: ج 19 ص 344 «حما»).
۴.المجادلة: 19.
۵.نهج البلاغة: الخطبة 194، بحار الأنوار: ج 72 ص 177 ح 6 وراجع عيون الحكم والمواعظ: ص 105 ح 2358 و ص 234 ح 4492 و ص 554 ح 10209.