حدیث دربارهوزير من

الدرّ المنثور عن أسماء بنت عميس:رَأَيتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله بِإِزاءِ ثَبيرٍ ۱ وهُوَ يَقولُ: أشرِقَ ثَبيرُ أشرِقَ ثَبيرُ، اللّهُمَّ إنّي أسأَلُكَ بِما سَأَلَكَ أخي موسى: أن تَشرَحَ لي صَدري، وأن تُيَسِّرَ لي أمري، وأن تَحُلَّ عُقدَةً مِن لِساني يَفقَهوا قَولي، وَاجعَل لي وَزيرا مِن أهلي، عَليّا ۲ أخِي اشدُد بِهِ أزري وأشرِكهُ في أمري، كَي نُسَبِّحَكَ كَثيرا ونَذكُرَكَ كَثيرا، إنَّكَ كُنتَ بِنا بَصيرا. ۳

الدرّ المنثورـ به نقل از اسماء بنت عميس ـ: پيامبر خدا را در مقابل سلسله كوه هاى ثبير ۴ ديدم كه مى فرمود: «بدرخش ثبير، بدرخش ثبير! پروردگارا! من همان درخواستى را دارم كه برادرم موسى از تو داشت: اين كه سينه ام را فراخ گردانى، كارم را آسان سازى، گره از زبانم بگشايى، و تا سخنانم را بفهمند، از كسانم، وزيرى برايم قرار ده؛ على ۵ برادرم را. پشتم را به وى استوار كن و در كارم شريكش ساز تا فراوان تسبيحت گوييم و فراوان يادت كنيم كه تو بر ما بينايى».

۱.ثَبير الأثْبِرة، وثَبير الخضراء: جبال بظاهر مكّة (القاموس المحيط: ج 1 ص 381 «ثبر»).

۲.في المصدر: «هارون»، والصحيح ما أثبتناه كما في تاريخ دمشق وتفسير الآلوسي.

۳.الدرّ المنثور: ج 5 ص 566 نقلاً عن ابن مردويه والخطيب وابن عساكر، تاريخ دمشق: ج 42 ص 52 نحوه، تفسير الآلوسي: ج 16 ص 186؛ كنز الفوائد: ج 1 ص 296، تفسير فرات: ص 256 ح 347، تأويل الآيات الظاهرة: ج 1 ص 310 ح 2، المناقب للكوفي: ج 1 ص 348 ح 274 و ص 352 ح 279 و ص 303 ح 222 كلاهما نحوه.

۴.سلسله كوه هايى در پشت مكّه است (القاموس المحيط: ج 1 ص 381).

۵.در منبع، كلمه «هارون» آمده كه مسلّما غلط است و صحيح آن «على» است، چنان كه در تاريخ دمشق (ج42 ص 52) و تفسير الآلوسى آمده است.

کلیدواژه‌ها علی از زبان پیامبر جایگاه سیاسی و اجتماعی وزیر من

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پروردگارا! آن گونه كه برادرم موسى گفت، مى گويم: بار الها! از كسانم، وزيرى برايم قرار ده؛ برادرم على را. پشتم را به او محكم ساز، و در كارم شريكش گردان تا فراوان تسبيحت گوييم و فراوان يادت كنيم كه تو بر ما بينايى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن گونه كه برادرم موسى گفت، مى گويم: پروردگارا! سينه ام را فراخ گردان، كارم را آسان ساز، از كسانم، وزيرى برايم قرار ده، برادرم على را، و پشتم را به وى محكم ساز.

امام باقر عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله در روستاى عَرج روستايى در نواحى طائف (معجم البلدان: ج 4 ص 98). توقّف كرد و گفت: «پروردگارا! بنده ات موسى، تو را خوانْد، اجابت كردى و محبّت خود را بر وى افكندى، و از تو خواست كه سينه اش را فراخ سازى و كارش را آسان كنى و از كسانش وزيرى براى او قرار دهى و گره از زبانش بگشايى، و من همان درخواستى را مى كنم كه بنده ات موسى از تو كرد: اين كه سينه ام را فراخ گردانى، كارم را آسان سازى، و از كسانم، وزيرى برايم قرار دهى؛ برادرم على را».

امام باقر عليه السلام:هنگامى كه آيه «براى من وزيرى از كسانم قرار ده؛ هارونْ برادرم را. پشتم را به او محكم ساز» ، نازل شد، پيامبر خدا بر بالاى كوه بود. آن گاه پروردگارش را خواند و گفت: «پروردگارا! پشتم را به برادرم على، محكم ساز» و خداوند، اين دعاى وى را پذيرفت.

المناقب، ابن شهرآشوبـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا، دست مرا گرفت و دست على عليه السلام را گرفت، چهار ركعت نماز گزارد و آن گاه، دست به آسمان بلند كرد و گفت: «پروردگارا! موسى بن عمران از تو درخواست كرد، محمّد نيز از تو درخواست مى كند كه: سينه ام را فراخ بگردانى، كارم را آسان بسازى، گره از زبانم بگشايى تا سخنانم را بفهمند. از كسانم برايم وزيرى قرار ده؛ على را. پشتم را به وى استوار ساز و او را در كارم شريك كن».

شواهد التنزيلـ به نقل از حذيفة بن اسيد ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله، دست على بن ابى طالب عليه السلام را گرفت و فرمود: «بشارت مى دهم! بشارت مى دهم بر اين كه موسى، پروردگارش را خوانْد تا از كسانش، هارون را وزيرش قرار دهد و من پروردگارم را مى خوانم تا از كسانم، على، برادرم، را برايم وزير قرار دهد. پشتم را به وى استوار كن و در كارم شريكش ساز!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مرا برگزيد و انتخابم كرد و پيامبر قرار داد و بر من، سرورِ كتاب ها را فرو فرستاد. گفتم: «پروردگارم و سرورم! تو موسى را به سوى فرعون فرستادى و از تو خواست كه برادرش هارون را وزيرش قرار دهى، بازويش به وى قوى گردد و سخنش توسط او تصديق شود، و من ـ اى سرورم و پروردگارم ـ از تو مى خواهم كه از كسانم، وزيرى برايم قرار دهى كه بازويم به وسيله او قوى گردد». پس خدا، على را وزير و برادر من قرار داد، شجاعت را در دلش افكند و لباس ترس دشمن از او را بر قامتش پوشاند. او اوّلين كسى بود كه به من ايمان آورد و تصديقم كرد و اوّلين كسى بود كه همراه من خدا را يگانه شمرد، و من اين را از پروردگارم خواستم كه به من داد. پس او سرور اوصياست. پيوستن به وى، خوش بختى و كشته شدن در زير فرمانش، شهادت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: تو برادر و وزيرم هستى، بدهى هايم را ادا مى كنى، تعهّداتم را انجام مى دهى و ذمّه ام را آزاد مى سازى.