ابو بكر بن ابى قُحافه

السنن الكبرىـ به نقل از ابو بكر ـ: على بن ابى طالب، عترتِ پيامبر خداست.

تاريخ اصفهانـ به نقل از جابر ـ: نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بودم و ابو بكر و عمر هم نزد وى بودند. پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: «پروردگارا! آن كه وى را دوست مى دارد، دوست بدار، و آن كه او را دشمن مى دارد، دشمن بدار. آن كه او را يارى مى كند، يارى كن، و آن كه وى را تنها مى گذارد، تنهايش بگذار». ابو بكر به عمر گفت: سوگند به خدا، اين تمامت فضيلت است.

تاريخ دمشقـ به نقل از شعبى ـ: ابو بكر، نشسته بود كه على بن ابى طالب عليه السلام از دور پيدا شد. ابو بكر وقتى او را ديد، گفت: كسى كه نگاه به بامنزلت ترينِ مردم، نزديك ترينِ آنان [به پيامبر صلى الله عليه و آله]، با وقارترينِ آنان، و پُر بهره ترين آنان از پيامبر خدا شادمانش مى كند، بايد به اين كه مى آيد، بنگرد.

المناقب، خوارزمىـ به نقل از شعبى ـ: ابو بكر صدّيق به على بن ابى طالب عليه السلام كه از روبه رو مى آمد، نگاه كرد و گفت: آن كه نگاه به خويشاوندترينِ مردم به پيامبر خدا، برخوردار از نيك ترين منزلت به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله، بهره مندترينِ آنان در نزد خداوند، و والاترين آنان براى خدا، شادمانش مى كند، به على بنگرد.

الفصول المختارةـ به نقل از شعبى ـ: على بن ابى طالب عليه السلام، از كنار ابو بكر و يارانش گذشت و سلام داد. ابو بكر گفت: آن كه نگاه كردن به اوّلين مسلمان از بينِ مردم و خويشاوندترينِ آنان به پيامبر خدا شادمانش مى كند، بايد به على بن ابى طالب بنگرد.