حدیث دربارهذكر
الإمام عليّ عليه السلام:إنَّ اللّهَ سُبحانَهُ وتَعالى جَعَلَ الذِّكرَ جِلاءً لِلقُلوبِ: تَسمَعُ بِهِ بَعدَ الوَقرَةِ، وتُبصِرُ بِهِ بَعدَ العَشوَةِ، وتَنقادُ بِهِ بَعدَ المُعانَدَةِ، وما بَرِحَ للّهِِ ـ عَزَّت آلاؤُهُ ـ فِي البُرهَةِ بَعدَ البُرهَةِ وفي أزمانِ الفَتَراتِ عِبادٌ ناجاهُم في فِكرِهِم، وكَلَّمَهُم في ذاتِ عُقولِهِم، فَاستَصبَحوا بِنورِ يَقَظَةٍ فِي الأَبصارِ والأَسماعِ والأَفئِدَةِ ۱.
امام على عليه السلام:خداى متعال سبحان ذكر را جلاى دلها قرار داده است: با آن پس از سنگينى، گوش مى شنود و پس از كورى، مى بيند و پس از ستيزه گرى، رام مى شود و خداوند ـ نعمتهايش گرامى باد ـ همواره و در هر روزگارى پس از روزگار ديگر و در زمانهاى نيامدن پيامبران، بندگانى دارد كه در انديشه شان با آنها راز مى گويد و در خردهايشان با آنان گفتگو مى كند؛ پس نور بيدارى را در ديدگان و گوشها و دلهاى خود برافروختند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 222، غرر الحكم: 3573 وفيه صدره إلى قوله «المعاندة».
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتعوامل برطرف شدن حجاب های معرفت +1 مورد دیگر