حدیث دربارهخود پسندى

علم و حکمت ج ۱، ص ۲۳۹، ح ۶۵۳

امام علی علیه‌السلام

خود پسندى

عنه عليه السلام:عُجبُ المَرءِ بِنَفسِهِ أحَدُ حُسّادِ عَقلِهِ ۱.

امام على عليه السلام:خودپسندى مرد، يكى از حسودان خرد اوست.

۱.نهج البلاغة: الحكمة 212

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های تربیتی آفات خودسازی خود پسندی

احادیث دیگر این موضوع

۶

امام على عليه السلام:خود پسندى خرد را تباه مى كند.

امام على عليه السلام:آفت خرد خودپسندى است.

امام على عليه السلام:خودپسندى ضد درستى و آفت خردهاست.

امام على عليه السلام:در نامه اش به مالك اشتر نخعى: مبادا كه از خودت خوشت بيايد و به آنچه موجب اعجاب تو از آن مى گردد، اعتماد كنى و شيفته ستايش خود گردى؛ چرا كه اين از محكمترين فرصتهاى شيطان است، تا آثار نيكى نيكوكاران را نابود كند.

امام صادق عليه السلام:هركس از خودش خوشش آمد، هلاك شد و هركس از رأيش خوشش آمد، هلاك گشت. عيسى بن مريم عليه السلام فرمود: بيماران را مداوا كردم و به اذن خداوند آنها را شفا دادم و نابينا و مبتلا به پيسى را به اذن خدا درمان كردم و با اذن خدا حتى مردگان را هم معالجه و زنده كردم؛ امّا به معالجه احمق پرداختم، ولى نتوانستم وى را اصلاح كنم. گفته شد: اى روح خدا! احمق كيست؟ فرمود: آنكه از رأيش و خودش خشنود باشد. آنكه همه برتريها را براى خود، و نه بر خود مى پندارد، و همه حقوق را براى خود مى داند و مى پندارد هيچ حقّى بر عهده او نيست. اين همان احمقى است كه چاره اى براى درمانش نيست.

امام على عليه السلام:خودپسندى مايه هلاك و شكيبايى مايه قوام (كار) است.