حدیث دربارهشناخت ضدها

الإمام عليّ عليه السلام:الحَمدُ للّهِِ المُلهِمِ عِبادَهُ حَمدَهُ، وفاطِرِهِم عَلى مَعرِفَةِ رُبوبِيَّتِهِ، الدّالِّ عَلى وُجودِهِ بِخَلقِهِ، وبِحُدوثِ خَلقِهِ عَلى أزَلِهِ، وبِاشتِباهِهِم عَلى أن لا شَبَهَ لَهُ ۱.

امام على عليه السلام:سپاس خدايى را كه ستايش خود را به بندگانش الهام فرمود و آنها را بر شناخت ربوبيّت خود چنان سرشت كه از آفرينشش به وجودش و از نو شدن خلقتش به قدمتش و از همسانى آفريده ها به بى همتايى وى پى ببرند.

۱.الكافي: 1 / 139 / 5 عن إسماعيل بن قتيبة عن الإمام الصادق عليه السلام، نهج البلاغة: الخطبة 152 وليس فيه «المُلهِمُ عِبادَه حَمدَهُ، وفاطِرُهُم عَلَى مَعرِفَةِ ربُوُبِيَّتِه»، وراجع الاحتجاج: 1 / 480 / 117.

کلیدواژه‌ها مبادی شناخت اسباب معارف عقلی شناخت ضدها

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلامـ در توصيف خداى سبحانـ: از ادراك آفرينى او دانسته شد كه از ادراك بى نياز است و از جوهر آفرينى او دانسته شد كه جوهرى ندارد و از نهادن تضاد ميان اشيا دانسته شد كه خود ضدى ندارد و از مقارنه اى كه ميان چيزها برقرار كرد، دانسته شد كه قرينى ندارد.

امام على عليه السلام:سپاس خدايى را كه نو بودن آفرينش بر قدمت او و حدوث خلقت بر وجود او و همسانى آفريده ها بر بى همتايى او دلالت دارد.

امام على عليه السلام:بدانيد كه راه را نخواهيد شناخت، تا آنكه رهاكننده اش را بشناسيد و پيمان با قرآن را استوار نساخته ايد، تا آنكه ناقضش را بشناسيد و به آن چنگ نزده ايد، تا آنكه واگذارنده اش را بشناسيد و حقّ تلاوت قرآن را ادا نكرده ايد، تا آنكه تحريف كننده اش را بشناسيد و گمراهى را نشناسيد، تا آنكه هدايت را بشناسيد و تقوا را نخواهيد شناخت، تا آنكه تجاوزگر را بشناسيد.

امام على عليه السلام:ارزش نعمتها تنها از سنجش با ضدشان شناخته مى شود.