حدیث دربارهسرافرازى دو سرا

علم و حکمت ج ۱، ص ۴۳، ح ۳۹

امام علی علیه‌السلام

سرافرازى دو سرا

عنه عليه السلام:العِلمُ مَجَلَّةٌ، الجَهلُ مَضَلَّةٌ ۱.

امام على عليه السلام:دانش، مايه بزرگى و نادانى، مايه گمراهى است.

۱.غرر الحكم: 204.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی عقل و جهل عوامل تقویت عقل +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم در دنيا به قدر منزلت خود در بهشت مى دانند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش بياموزيد كه آموختن آن نيكى است و خواندن و دوره كردن آن، تسبيح و بحث آن، جهاد و آموزشش به كسى كه آن را نمى داند صدقه و بذل آن به اهلش، مايه نزديكى به خداست؛ چرا كه دانش، نشان دهنده حلال و حرام و جوينده اش را به بهشت راهبر است و در وحشت، مونس و در تنهايى، همراه و در خوشى و ناخوشى، راهنما وسلاحى عليه دشمنان و زيورى براى همدلان است. خداوند كسانى را با آن بر مى افرازد و امامانى در نيكى قرارشان مى دهد كه به ايشان اقتدا مى كنند و به اعمالشان مى نگرند و از آثارشان اقتباس مى شود و فرشتگان به دوستى آنها رغبت مى ورزند و با بالهايشان آنها را در نماز لمس مى كنند و هر چيزى، حتى ماهيان و جانواران درياها و درندگان و چهارپايان خشكى، براى آنها آمرزش مى طلبند؛ چرا كه دانش، حيات دلها و روشنايى ديدگان از نابينايى و توانايى پيكرها از ناتوانى است. خدا حاملان دانش را به جايگاههاى برگزيدگان رساند و مجالس نيكان را در دنيا و آخرت ارزانى شان گرداند. با دانش، خداوند اطاعت و پرستيده مى شود و با دانش، خدا شناخته و گرفته مى شود و با دانش، پيوند ميان خويشاوندان انجام و حلال و حرام شناخته مى شود و دانش، پيشواى عمل است و عمل، پيرو آن. خدا آن را به نيك بختان الهام مى كند و تيره بختان را از آن محروم مى دارد.

امام على عليه السلام:دانش، افتاده را برمى كشد و تركش، بلند مرتبه را پست سازد.

امام على عليه السلام:نادانىِ توانگر، وى را پست سازد و دانش نادار، او را برافرازد.

امام على عليه السلام:قدر و منزلت را جستم و آن را جز با دانش نيافتم. دانش بياموزيد تا منزلت شما در دو سرا بزرگ گردد.

امام على عليه السلام:در سرافرازى، دانش بس است.

امام على عليه السلام:خرد، مايه سود و دانش، مايه سربلندى و شكيبايى، موجب دفع بلاست.

امام على عليه السلام:گرامى ترين عزّت، دانش است؛ چرا كه با آن، شناخت معاد و معاش به دست آيد و خوارترين خوارى، نادانى است؛ چرا كه صاحب آن كر و لال و كور و سرگردان است.