حدیث دربارهفضيلت حكمت

عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ الحِكمَةَ تَزيدُ الشَّريفَ شَرَفًا، وتَرفَعُ العَبدَ المَملوكَ حَتّى تُجلِسَهُ مَجالِسَ المُلوكِ ۱.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكمت، شرف بزرگوار را مى افزايد و بنده مملوك را تا مجلس ملوك بالا مى كشد.

۱.حلية الأولياء: 6 / 173، جامع بيان العلم: 1 / 18، الفردوس: 2 / 152 / 2769 كلّها عن أنس، مسند الشهاب: 2 / 105 / 979 عن صالح المري عن الإمام الحسن عن الإمام عليّ عليهماالسلام عنه صلى الله عليه و آله وليس فيه «وترفع العبد المملوك.»، إحياء العلوم: 1 / 12 وفيه «يدرك مدارك» بدل «تجلسه مجالس».

کلیدواژه‌ها حکمت فضیلت حکمت دعا شرایط استجابت دعا +8 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزديك است كه حكيم، پيامبر گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند تبارك و تعالى، عقل را از نور اندوخته و نهفته در علم سابق خود آفريد؛ نورى كه نه پيامبرى مرسل و نه فرشته اى مقرّب بر آن آگاه نشده است. پس دانش را جان و فهم را روح و زهد را، سر و شرم را، ديدگان و حكمت را زبان و رأفت را، دهان و رحمت را، دل آن قرار داد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند اسلام را آفريد، پس براى آن قلمروى نهاد و نورى گذاشت و دژى و ياورى. قلمرو آن، قرآن و نورش، حكمت و دژ آن، نيكى و ياورانش، من و خاندانم و پيروانمان هستيم.

لقمان حكيمـ در سفارش به پسرشـ: پسركم! حكمت آموز تا بزرگ گردى كه حكمت به دين ره نمايد و بنده را بر آزاد برترى بخشد و مسكين را بالا دست توانگر نشاند و كم سن را بر بزرگسال مقدّم كند و مستمند را به مجالس پادشاهان بركشد و بر شرف بزرگوار و آقايى بزرگ و احترام توانگر بيفزايد و چگونه كار دين و معيشتش، جز از راه حكمت به سامان رسد؟ و هرگز خداوند عز و جل كار دنيا و آخرت را جز از راه حكمت به سامان نياورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حكمت، مستمندان را بر جايگاه دانشمندان مى نشاند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رشك بردن تنها در دو جا سزاست: بر مردى كه دارايى خدا داده اش را در راه حقّ هزينه كند و ديگر آنكه حكمت خداداديش را در داورى و آموزش به كار برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:انسان مسلمان هديه اى برتر از سخنى حكيمانه كه خداوند بدان، هدايتش را افزون كند يا از نابوديش برهاند به برادرش ندهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نيكو بخشش و هديه اى است، سخن حكيمانه اى كه مى شنوى و به ياد مى سپارى، سپس آن را نزد برادر مسلمانت آورده و به او تعليم مى نمايى. اين كار برابر يك سال عبادت است.