حدیث دربارهبرترين حِرز

عنه عليه السلامـ فيما نُسِبَ إلَيهِـ: إذا وُضِعَ المَيِّتُ في قَبرِهِ اعتَوَرَتهُ نيرانٌ أربَعٌ، فَتَجيءُ الصَّلاةُ فَتُطفِئُ واحِدَةً، ويَجيءُ الصَّومُ فَيُطفِئُ واحِدَةً، وتَجيءُ الصَّدَقَةُ فَتُطفِئُ واحِدَةً، ويَجيءُ العِلمُ فَيُطفِئُ الرّابِعَةَ، ويَقولُ: لَو أدرَكتُهُنَّ لَأَطفَأتُهُنَّ كُلَّهُنَّ، فَقَرَّ عَينًا، فَأَنَا مَعَكَ، ولَن تَرى بُؤسًا ۱.
امام على عليه السلامـ در حكمتهاى منسوب به ايشانـ: هرگاه مرده را در گورش نهند، چهار آتش او را در ميان گيرد: نماز مى آيد و يكى از آن چهار آتش را خاموش مى كند و روزه مى آيد و يكى ديگر را خاموش مى سازد و صدقه مى آيد و آتشى ديگر را خاموش مى كند و دانش مى آيد آتش چهارم را فرو مى نشاند ومى گويد: اگر به آنها مى رسيدم، خود همه آنها را فرو مى نشاندم. پس چشمت روشن باد كه من با تو هستم و تو را جاى غم نيست.
۱.شرح نهج البلاغة: 20 / 347 / 979.

احادیث دیگر این موضوع

۴