دعوت به خدا
6 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ في وَجهِ تَسميَتهِ بالدّاعي ـ: و أمّا الدّاعي، فإنّي أدعو النّاسَ إلى دِينِ ربِّي عَزَّ و جلَّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيان علّت ناميده شدن او به داعى (دعوتگر) ـفرمود: و امّا داعى، بدان سبب است كه من مردم را به دين پروردگارم عزّ و جلّ دعوت مى كنم.
۱.بحار الأنوار: 16/94/28.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرأً سَمِعَ حُكما فوَعى، و دُعِيَ إلى رَشادٍ فدَنا، و أخَذَ بِحُجزَةِ هادٍ فنَجا. ۱
امام على عليه السلام:خدا رحمت كند انسانى را كه حُكم (فرمان حكيمانه اى) را شنيد و پذيرا شد و به راه راست فرا خوانده شد و [بدان]نزديك گشت و كمربند راهنمايى را گرفت و رهايى يافت.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 76.
عنه عليه السلام:دُعيتُم إلَى الأمرِ الواضِحِ، فلا يَصَمُّ عَن ذلكَ إلاّ أصَمُّ، و لا يَعمى عَن ذلكَ إلاّ أعمى. ۱
امام على عليه السلام:شما به موضوع روشن و آشكارى فرا خوانده شده ايد. بنا بر اين، تنها آن كس آن را نمى شنود كه ناشنواست و تنها آن كس نمى بيندش كه نابيناست.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 176.
امام على عليه السلام:خدايتان رحمت كناد، بر طبق نشانه هايى آشكار عمل كنيد؛ زيرا كه راه روشن است و شما را به سراى سلامت فرا مى خواند.
عنه عليه السلام:و ناظِرُ قَلبِ اللّبيبِ بهِ يُبصِرُ أمَدَهُ، و يَعرِفُ غَورَهُ و نَجدَهُ، داعٍ دَعا، و راعٍ رَعى، فاستَجيبوا لِلدّاعي، و اتَّبِعوا الرّاعيَ. ۱
امام على عليه السلام:و چشمِ دلِ شخص خردمند است كه با آن پايان كار خويش را مى بيند و نشيب و فراز آن را مى شناسد. دعوت كننده اى است كه فرا مى خواند و سرپرستى است كه سرپرستى مى كند. پس، دعوتگر را اجابت نماييد و از سرپرست پيروى كنيد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 154.
عنه عليه السلام:ألا و إنّ هذهِ الدُّنيا الّتي أصبَحتُم تَتَمنَّونَها و تَرغَبونَ فيها، و أصبَحَت تُغضِبُكُم و تُرضِيكُم، لَيسَت بِدارِكُم، و لا مَنزِلِكُمُ الّذي خُلِقتُم لَهُ و لا الّذي دُعيتُم إلَيهِ. فدَعُوا غُرورَها لِتَحذيرِها، و أطماعَها لِتَخويفِها، و سابِقوا فيها إلَى الدّارِ الّتي دُعِيتُم إلَيها. ۱
امام على عليه السلام:بدانيد كه اين دنيايى كه شما آرزومند و مشتاق آنيد و آن شما را گاه ناخشنود و گاه خشنود مى سازد، سراى شما و سرمنزلى نيست كه براى آن آفريده يا به آن فرا خوانده شده باشيد. پس، خوبى هايش را به خاطر برحذر داشتن هايش و طمع هايش را به خاطر ترساندن هايش رها كنيد و در آن به سوى سرايى بشتابيد كه بدان فرا خوانده شده ايد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 173.