حدیث دربارهعيسى عليه السلام

میزان الحکمه ج ۱۱، ص ۵۱۶، ح ۱۹۷۷۶

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

عيسى عليه السلام

رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:أوّلُ نَبيٍّ مِن بَني إسرائيلَ موسى، و آخِرُهُم عيسى و ستُّمِائةِ نَبيٍّ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنى اسرائيل ششصد پيامبر داشتند كه اولين آنها موسى بود و آخرينشان عيسى.

۱.الخصال: 524/13.

کلیدواژه‌ها نبوت 2 نبوت خاصه عیسی علیه السلام

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين پيامبران بنى اسرائيل، موسى بود و آخرينشان عيسى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عدس بخوريد؛ زيرا كه آن با بركت و مقدّس است، دل را نازك مى كند و گريه را زياد مى گرداند. هفتاد پيامبر در آن بركت قرار داده اند كه آخرينشان عيسى بن مريم عليه السلام است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوراك عيسى تا زمانى كه به آسمان برده شد، باقلا بود؛ عيسى تا زمانى كه به آسمان برده شد غذايى كه با آتش پخته شده باشد، نخورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى امّ ايمن! مگر نمى دانى كه برادرم عيسى شام را براى صبحانه نگه نمى داشت و صبحانه اى را براى شام؟ از برگ درختان تغذيه مى كرد و از آب باران مى آشاميد، پلاس مى پوشيد و هر جا كه شب مى رسيد بيتوته مى كرد و مى گفت: هر روز، روزى خود را مى آورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من عيسى بن مريم را ديدم، او مردى بود سفيد پوست و ميان باريك چون شمشير.

عيسى عليه السلامـ آنگاه كه از او سؤال شد: چه كسى تو را ادب آموخت؟ ـفرمود: هيچ كس مرا ادب نياموخت. بلكه زشتى جهالت را ديدم و از آن دورى كردم.

عيسى عليه السلام:خدمتكار من دو دست من است و مَركبم دو پاى من و بسترم زمين و بالشم سنگ و گرما بخشم در زمستان آفتابگيرها. شبم را با تهيدستى به سر مى برم و روزم را با نادارى سپرى مى كنم و با اين حال در روى زمين احدى توانگرتر و بى نيازتر از من وجود ندارد.

امام على عليه السلامـ در وصف عيسى عليه السلام ـفرمود: و اگر خواهى، از عيسى بن مريم عليه السلام برايت بگويم؛ او سنگ را بالش خود مى كرد و جامه خشن مى پوشيد و نان خشك و گلو آزار مى خورد. خورش او گرسنگى بود و چراغش در شب، ماه و سر پناهش در زمستان، آفتابگيرهاى صبح و عصر و ميوه و سبزيجاتش، علف و گياهانى كه زمين براى چهار پايان مى روياند. نه زنى داشت كه مايه گرفتارى او باشد و نه فرزندى كه اندوهگينش سازد و نه مال و ثروتى كه دل او را به خود مشغول گرداند و نه طمعى كه به خواريش اندازد. مركب او دو پايش بود و خدمتكارش دو دست او!