حدیث دربارهويژگى هاى پيامبران عليهم السلام
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ في صِفَةِ الأنبياءِ: ـ: كانُوا قَوما مُستَضعَفِينَ، قدِ اختَبرَهُمُ اللّهُ بالمَخمَصَةِ، و ابتَلاهُم بالمَجهَدَةِ، و امتَحَنَهُم بالمَخاوِفِ، و مَخَضَهُم بالمَكارِهِ. و لَقد دَخَلَ موسَى بنُ عِمرانَ و مَعهُ أخُوهُ هارونُ علَيهِما السّلامُ على فِرعَونَ و علَيهِما مَدارِعُ الصُّوفِ، و بأيديهِما العِصِيُّ. و لَو أرادَ اللّهُ سبحانَهُ لأنبيائهِ حَيثُ بَعَثَهُم أن يَفتَحَ لَهُم كُنوزَ الذِّهْبانِ، و مَعادِنَ العِقْيانِ، و مَغارِسَ الجِنانِ. لَفعَلَ، و لَو فَعَلَ لَسَقَطَ البَلاءُ، و بَطَلَ الجَزاءُ.
و لكنَّ اللّهَ سبحانَهُ جَعَلَ رُسُلَهُ اُولي قُوَّةٍ في عَزائمِهِم، و ضَعَفةً فيما تَرَى الأعيُنُ مِن حالاتِهِم، مَعَ قَناعَةٍ تَملَأُ القُلوبَ و العُيونَ غِنىً، و خَصاصَةٍ تَملَأُ الأبصارَ و الأسماعَ أذىً. ۱
امام على عليه السلامـ در وصف پيامبران عليهم السلام ـفرمود: گروهى مستضعف بودند و خداوند آنها را با گرسنگى آزمود و به سختى ها مبتلايشان فرمود و با ترس و هراس ها امتحانشان نمود و در بوته ناملايمات زير و روشان كرد. موسى بن عمران به همراه برادرش هارون، عليهما السلام در حالى نزد فرعون رفتند كه لباس پشمين بر تن و عصاى چوبين در دست داشتند.
و اگر خداوند سبحان، آن گاه كه پيامبرانش را برانگيخت، مى خواست گنجينه هاى طلا و كان هاى زرِ ناب و باغ هاى پر درخت را به رويشان بگشايد. هر آينه اين كار را مى كرد و اگر چنين مى كرد، آن گاه آزمايش از ميان مى رفت و پاداش منتفى مى شد.
اما خداوند سبحان فرستادگان خود را صاحب اراده هايى استوار قرار داد و از نظر حالات ظاهريشان فقير گردانيد، امّا توأم با قناعتى كه دل ها و چشم ها را از بى نيازى مى آكند، و نيازمندى و فقرى كه چشم ها و گوش ها را از ناراحتى لبريز مى سازد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 192.