حدیث دربارهنبوّت و تاريخ

عنه عليه السلام:و لَم يُخلِهِم بعدَ أن قَبضَهُ [يَعني آدمَ عليه السلام]مِمّا يُؤكِّدُ علَيهِم حُجّةَ رُبوبيَّتِهِ، و يَصِلُ بَينَهُم و بينَ مَعرِفَتِهِ، بل تَعاهَدَهُم بالحُجَجِ على ألسُنِ الخِيَرَةِ من أنبيائهِ و مُتَحَمِّلي وَدائعِ رِسالاتِهِ قَرْنا فقَرْنا، حتّى تَمَّت بنَبيِّنا محمّدٍ صلى الله عليه و آله حُجّتُهُ. ۱
امام على عليه السلام:خداوند پس از آنكه جان او ـ آدم عليه السلام ـ را ستاند، مردم را از حجّت و دليلى كه ربوبيّت او را براى آنان استوار گرداند و ايشان را به شناخت او رساند، بى بهره نگذاشت. بلكه در هر قرنى و نسلى با حجّت ها و براهينى كه از طريقِ پيامبران برگزيده و امانتداران پيام هاى خود فرستاد، به مردم رسيدگى كرد، تا آنكه با پيامبر ما محمّد صلى الله عليه و آله، حجّت او به كمال رسيد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 91.

احادیث دیگر این موضوع

۳